03-02-2010

Nou dinsdag was het dan zo over. En moet eerlijk zeggen dat ik toch wel erg spannend vond. Maar met een gezonde spanning en daar is niets mis mee.Helaas was mijn moeder ziek geworden en kon niet mee naar schiphol. Na afscheid te hebben genomen van mijn vader, zus en haar vriend,ging het dan nu toch echt gebeuren.

Zoals jullie misschien al gelezen hadden reis ik met twee mede vrijwilligers naar ‘'Het Matunkha center. Twee erg leuke meiden die de SPH opleiding volgen en voor hun afstudeer opdracht in Malawi gaan mee werken en helpen. Om de kinderopvang te onderzoeken en waar het kan hun adviezen bij te dragen. Ik zat in het vliegtuig bij het raam naast een Keniaan en werd gelijk geconfronteerd met de bijhorende lucht. Bweh, daar zal ik de komende tijd echt aan moeten wennen, die typisch Afrikaanse mensen lucht.

Aangezien we in de avond/nacht vlogen. Had ik gehoopt, dat ik in het vliegtuig wel wat zal slapen, maar dat lukte maar niet. Nadat ik eindelijk wat in slaap viel, gingen alle lichten al weer aan in het vliegtuig, we gingen bijna landen.

Ik keek uit het raam en zag de Afrikaanse zon langzaam opkomen. Het nachtelijke donker was met een prachtige donker rode, gele en paarse gloed gescheiden van de aarde.

Maar goed, we kwamen 6.00 uur plaatselijke tijd in Kenia aan, dat was dus bij jullie 5.00 uur. Op schiphol ontstond er trouwens nog even verwarring omdat de incheck dame die mijn bagage incheckte, zei dat we onze bagage zelf moesten over zetten op het vliegveld van Kenia op de band naar Lilongwe-Malawi. Nou stond Lotte, oh die twee meiden heten trouwens Lotte en Rieneke, in een andere rij. En die incheck dame zei tegen haar dat de bagage automatisch zal over gaan naar Malawi. Dus we hoopte dat het maar goed zou gaan met alle bagage. Op het vliegveld van Nairobi moesten we dus over stappen. Daar in een veels te kleine ruimte moesten mijn hand bagage weer door de röntgenapparaat heen en terwijl ik door het detectie poortje loop begint hij te piepen. Dus kon weer terug en moest mijn schoenen uit doen. Gelukkig nou bleef hij stil.

In de wachtruimte konden we nog ruim 1,5 uur wachten.

Nou daar zaten we dan eindelijk in het vliegtuig naar Malawi. Ik zat naast een Afrikaanse dame die op doortocht naar Zambia was, om een vriendin op te zoeken. Leuk om kennis gemaakt te hebben. Moest wel even schakelen naar het Engels. Na ruim een uur gevlogen te hebben gingen we dan eindelijk in Lilongwe( de hoofdstad van Malawi) landen. Wat is alles prachtig groen hier en ontzettend benauwd. Maar die warmte vind ik echt heerlijk.

Eenmaal uit het vliegtuig werden we door een pendel bus opgehaald. Bij binnenkomst werd ik zoals ik al dacht beter doorgelicht dan de dames. Ze keken mijn paspoort wel tig keer na en mijn inentings boekje werd door een meneer in een witte doktors jas goed doorgekeken. Terwijl de dames gewoon konden doorlopen.

Goed ik kwam er door. Toen moeste we nog een visum papiertje in vullen en toen door de douane. De dames kregen zo een stempel. En jahoor, ik werd natuurlijk weer helemaal ondervraagt wat ik hier kwam doen enz.

Ook hier kwam ik uiteindelijk gelukkig door. Oké, nu was het even spannend bij de bagage band of de bagage dus ook daad werkelijk automatisch was overgezet op onze vlucht.Maar gelukkig kwamen daar al onze koffers aan. Een maal alle koffers op een karretje gezet te hebben gingen eindelijk naar de uitgang.Alleen moest ik natuurlijk weer tegen gehouden worden en moest één van de koffers opgemaakt worden. En ik maakte een koffer open. Tot mijn grote schrik was dit nou net de verkeerde koffer. Daar zatenmijn koks messen in. Gelukkig pakte hij alleen een koksjasje en vroeg of ik een doktor was.

En wat die spuitmondjes waren.

Ik zei heel eerlijk dat ik in Malawi voor vakantie ben en dat ik wat restaurant spullen lever, aan het toerisme centrum waar ik verblijf.

Oke dan was het goed zei hij. Eindelijk konden we dan echt naar de uitgang.

En daar werden we opgewacht door Mathilde, dat is de vrouw van de directeur van het Matunkha center.

04-02-2010

Vandaag werd ik na een redelijk goede nachtrust wakker zonder enig besef van tijd. Het was al 9.00 uur. Het is erg regen achtig vandaag. Lijkt Nederland wel. Alleen is het hier heerlijk warm. En nu kon ik ook echt goed het centrum bekijken en zien. Mathilde heeft ons een rondleiding gegeven.

Het is hier echt werkelijk prachtig. Zo groen en allerlei mooie tropische planten en bloemen. En het centrum is echt gaaf. Over alles is nagedacht. Zelfs de stenen voor de huisjes en gebouwen worden allemaal zelf gemaakt. Helaas valt de elektrische tijd wel veel uit. En dat is soms echt een probleem. Als er bijvoorbeeld brood gebakken word en de elektrische tijd valt uit. Tja dan mislukt het brood ook. Dat kan dus weg gegooid worden en lopen ze dus het geld wat voor inkomst moet zorgen mis. Er moeten generators komen, maar daar is geen geld voor.

Verder heb ik vandaag al gelijk een eerste vergadering gehad. En ben er wel achter gekomen dat er genoeg te doen is.

Ook krijg ik best wel veel verantwoording. De komende weken zijn Mathilde en Bert weg naar Kenia om hun jongste dochter op te zoeken die daar op kostschool zit. Ik pas op hun huisdieren en moet alle sleutels in ontvangst nemen van de werknemers hier na het einde van de werkdag. Zo kan ik ook gelijk controleren of ze op tijd zijn. De komende weken ga ik de keuken en bakkerij observeren. Tevens ben ik tijdens de afwezigheid van Mathilde, ook gelijk het aanspreek punt voor de keuken en bakkerij als ze iets niet snappen en als ze er bijvoorbeeld met gasten niet uitkomen. En met het helpen van recepten. Maar dat zal vast wel goed komen..

De komende weken zal ik ook gebruiken om wat dingen uit te proberen voor nieuwe gerechten.En schema's maken voor een schoonmaak plan. Ook ben ik tijdens de introductie min of meer ook als dieren health care verzorger geïntroduceerd. Mag dus ook de zieke dieren verzorgen. Mijn dag zal al vroeg beginnen, half 6 s´ochtends in de bakkerij daarna de dieren en s´avonds in het restaurant. Dus heb gelijk al genoeg te doen.

Helaas kreeg Mathilde vanochtend te horen dat haar moeder is overleden. Dus vliegen ze voor de begrafenis naar Nederland. Haar moeder was al ernstig ziek en dement. Het kwam dus niet onverwachts.

05-02-2010

Vandaag was het echt prachtig weer en warm! Elke ochtend word er een ochtend bijeenkomst gehouden met de school kinderen.

Terwijl ik er heen liep hoorde ik het vrolijke kinder gezang al in de verte.Echt heel erg leuk om al die kinderen te horen dansen en zien dansen.Er werd een toneel stukje opgevoerd door ‘'theMatunkha home theater'' erg leuk De tuin man een vrouw van de security en nog iemand voerder een toneel stuk voor de kinderen op.Wat ik er van heb kunnen volgen, ging het over iemand die een wit voetje bij de baas ging halen en roddelde over zijn collega's.

Het werd erg leuk op gevoerd en was terplekke geïmproviseerd. Het moraal van het verhaal; was dat je niet moet roddelen en gewoon eerlijk werken. Erg leuk

Verder heb ik vandaag al mee geholpen bij een zieke ezel. Hij was aangereden door een auto. En miste een hoef.

Zijn pootje is verbonden en ontsmet met betadine. Om de 3 dagen moet zijn verband verschoond worden. Wat ook een taak van mij gaat worden om daar bij te helpen.

Voor de rest heb ik nu de verantwoording over de keuken en bakkerij. De komende weken zal ik veel observeren. Ook is er een nieuwe menu kaart gemaakt, maar dat gaat me denk ik niet lukken om dat al zo snel er in te krijgen. Dus dat komt wel na 2 weken denk ik.

Hoop dat jullie zo een beetje op de hoogte zijn van de eerste dagen die ik heb gehad. Helaas is er geen internet op het moment in het centrum. Dus dit heb ik via een internet café verstuurd. Dus kan mijn blog niet altijd goed bij houden. Maar wanneer het kan zal ik het doen.

Groetjes en liefs,

Djoelan