26-04-2010

De afgelopen weken zijn weer voorbij gevlogen, echt niet normaal hoe snel alles gaat. Zo ben je hier net aangekomen en voor dat je het weet ben je al weer bijna 3 maanden verder. En ik kan ook wel zeggen dat ik al veel heb meegemaakt en gedaan heb. De afgelopen week was een erg verdrietige. Op de laatste dag van verblijf hier in het Matunkha Centre(20-04), kreeg Lotte te horen dat haar schoon vader was overleden. Wat een naar bericht. Er is heel wat afgebeld en geinternet om te kijken of er een vlucht beschikbaar was om naar Nederland te vliegen. Maar zoals jullie weten was het één grote chaos qua vlieg verkeer aangezien er zonodig een vulkaan boos was en uitbarstte. Pure onmacht.

Aangezien dit de laatste dag was van Lotte en Rieneke stond er al een afscheid diner in de planning. Het was even de vraag of het nog door zou gaan, gelukkig werd toch besloten om het als nog door te laten gaan. Dus ben toch nog druk geweest om iets lekkers in elkaar te draaien. Rieneke heeft me goed geholpen en dat was ook gelijk een mooie afleiding voor haar. Ik had in de planning om een keer eend te roken dus had ik Joseph op pad gestuurd(Zaterdag 17-04) met wat geld om eenden te halen. Hij kwam uit eindelijk met 6 eenden thuis. Dus hebben we die middag de eenden geslacht, dat is nog een heel verhaal apart maar ook hier zal ik maar weer de details van achter wegen laten. Ik kan wel zeggen dat ik er uit zag of ik zo uit een horror slasher film ben gestapt. Goed oke dat waren de eenden voor zo ver, terug naar het afscheid dinertje. Zoals ik al eerder heb gezegd is hier ook een Chinese Schot, dus hebben we als voorafje Chinese eenden dumplings in eenden bouillon gemaakt, Rieneke had het deeg gemaakt en ik had samen met Ran de vulling gemaakt en hij heeft ze tot de typische dumplings gevormd. Als hoofdgerecht had ik ossenhaas (de geslacht koe van laatst) met stroganoff saus gemaakt. En als toetje had ik hangop met cranberry saus en lange vingers kruim gesopt in wiskey. Best lekker haha.

Aangezien er dus geen vlucht beschikbaar was voor Lotte en Rieneke besloten ze om hier in het Matunkha center te blijven tot de 25^e. Dus hadden we Vrijdag nog een keer een afscheids dinertje gemaakt. Deze keer heb ik de hele middag eenden borst, boter vis en zelfs pinda/cashewnootjes gerookt. Van de boutjes heb ik een lekkere confit gemaakt. Dus als voorafje had ik eenden confit met cranberry saus en een canapé met gerookte botervis en als hoofd hadden aardappelsalade( aangemaakt met zelf gemaakt mayonaise) bedekt met dunne plakjes gerookte eendenborst en Ran had Chinese gezouten eend gemaakt en Mathilde had lekkere rijst en boontje gemaakt. Als toetje had Paulien ( de jongste dochter van de Nanniga's) soesjes gevuld met roomijs en chocolade saus gemaakt. Zoals jullie lezen kun je in principe bijna alles hier maken, als je creatief denkt en weet hoe je de ingrediënten kan gebruiken, die verkrijgbaar zijn hier.

Wat ik jullie toch ook echt even wil vertellen is dat ik even mama was haha nou ja mama...

We hebben een kleine geboorte golf van jonge geitjes gehad hier maar de beste melk geit had ernstige mastitis opgelopen en is helaas afgemaakt doordat het al te laat was. Dus haar jongen hadden ineens geen mama meer en aangezien moeder toen ze nog leefde geen melk mocht geven aan de kleintjes vanwege de mastitis, heb ik voorgesteld om ze met de hand bij te voeren. Dus dat was de eerste nacht een slapeloze nacht, elke 2 uur ging mijn wekker om milky-way(dat is haar naam) de fles te geven. De ander deed éen van de dierenafdeling, de naam van dat geitje is Mars en is een hij.

Kan jullie zeggen dat het niet mee viel om haar de fles te geven, ze wou echt niet en draaide steeds haar hoofdje weg. Pfff wat een korte of juist lange nacht zeg,tis maar hoe je het opvat. Ze werd om een uur of 4 weer wakker en stond ze klaar wakker te mekkeren in mijn slaap kamer. Helaas voor haar had ik haar net een uur geleden de fles gegeven dus was het te vroeg. Ben maar weer mijn bed uit gegaan en heb haar op mijn schoot tegen mijn buik aangelegd en zachtjes heen en weer geschommeld hahaha ze was binnen 5 minuten weer in dromen land. De dag daarna stonk mijn kamer(inclusief ikzelf) heerlijk naar geit en stal. Met een slaperige kop ben ik weer vrolijk aan het werk gegaan in de bakkerij en s middags was ik weer thuis om Milky-way weer op te wachten om bij te voeren. Ben er achter gekomen hoe ik haar zonder enige moeite de fles kon geven, hoe? Nou door er boven te hangen, als er iets boven haar hangt denkt ze dat het mama is en dat ze er kan drinken. Ik kwam er achter doordat ik op mijn knieën zat en met mijn gezicht boven haar hing en haar zachtjes tegen mij aan drukte, toen ze ineens een beuk tegen mijn neus gaf en als een dolle aan mijn neus begon te sabbelen en zuigen....uh daar krijg je echt geen melk uit hoor, misschien wat anders maar echt geen melk. Hahaha toen wist ik dus hoe het moest, ik hield de speen van de fles naast mijn neus terwijl ik boven haar hing en ja hoor het werkte. Helaas wil Mars nog steeds niet drinken uit de hand van een mens, milky way is geen probleem meer. Denk als we Mars ook vanaf het begin zo gedaan hadden dan was het bij hem ook wel gelukt. Maar het gaat nu wel goed met ze. Ze groeien goed en zijn niet mager meer.

Misschien toch ook nog even leuk om heel snel te vertellen. Ik ben dit weekend op stap geweest met Ran en de groep Duitse vrijwilligers, naar Nkatha bay. Dat was erg gezellig en leuk. Dat is een plaats aan het meer. Het was ontzettend warm en erg raar om zoveel toeristen te zien. Het is een echt back packers paradijsje. Enorm veel shops met souvenirs en veel mensen met rasta kapsels die je wiet aanbieden. Ach afgezien van dat hebben we het erg gezellig gehad. Ik heb zelfs gezwommen zo lekker. Ik haal wel een keer een pilletje tegen biharzia. Het water was heerlijk warm en het water was zo helder echt niet normaal. Zelfs zonder bril kon ik nog goed zien hoe de prachtig blauwe visjes om me heen en onder me door zwommen. Wauw. Als mensen hier in Malawi voor groot en dik uitgemaakt worden, wordt dat als een compliment bedoeld. Ik kwam in gesprek met een lokaal iemand van Nkatha bay en die vroeg wat ik hier deed en wat ik voor werk doe in Rhumpi. Ik zei dat ik als vrijwilliger hier werk en als kok/bakker/mentor. ´´Oh now I see why you´re so fat´´ Whaha oke dat was dus een compliment en zo zal ik het ook maar opvatten.

Back to business. Vandaag weer begonnen in de bakkerij, heb met Gift even apart gezeten om wat belangrijke dingen door te nemen. Ben er best wel trots op en vind het erg leuk dat hij de dingen die ik hem aandraag heel serieus oppakt. Zo had ik hem de opdracht gegeven om met shop eigenaren te gaan praten. Hij is naar Bolero gegaan heeft met veel eigenaren gepraat. Ook met een aantal wat grotere shops. Als alles doorgaat en we zouden alles aan nemen dan zou dat betekenen dat we meer dan 1000 broden per keer moeten bakken. Er zijn bijvoorbeeld 10 grotere shops die al 20-40 broden willen afnemen en dan komen de kleine shops en dan komen ook nog eens kleine shops die van heel ver komen die hun producten in Bolero komen halen. We hebben besloten om eerst maar eens te zien wat we aan kunnen en wat we kunnen verkopen. We gaan eerst er nog goed voor zitten om alles goed door te nemen, hoe of wat met Mathilde.

Helaas hebben we ook mensen te kort in de bakkerij. Ik wil eigenlijk in shifts gaan werken. 2 in de nacht en 3 over dag. Maar dan moeten we eerst goede mensen aan nemen. En daar hebben we niet echt het geld voor op dit moment.
Voor de keuken ben ik op dit moment bezig met nieuwe safari menu's en heb een checklist voor ze gemaakt. Als Vasco op safari gaat schrijft hij altijd op en kladje wat hij nodig heeft en hoeveel aan eten. Erg onoverzichtelijk. Dus heb ik een checklist gemaakt met alle producten die hij nodig zou kunnen hebben, zo kan hij in het vakje daar achter de hoeveelheden schrijven die hij nodig heeft en de keuken kan daarachter weer aanvinken of ze het klaar gezet hebben.

Verder ga ik beginnen om een nieuwe menukaart te schrijven met wel heel wat veranderingen. Ook wil ik een vergadering voorstellen met name voor de receptie om even duidelijk te maken hoe belangrijk het is om vriendelijk te zijn en niet met een enorm chagrijnig gezicht rond te lopen. Waar sommige de laatste tijd nogal last van hebben. Ik heb nu al van verschillende kanten klachten gehoord, dat ze nooit vriendelijk kijken en altijd een beetje kortaf zijn. Afgezien van ons toppertje Mathews.

Wat ontzettend leuk is om hier te vertellen dat waarschijnlijk christelijke scholengemeenschap ‘'Het Streek'' aan de Amsterdamsche weg in Ede mij gaat helpen om geld in te zamelen zodat ik de keuken kan laten betegelen en het restaurant kan laten opknappen met schilderen. Dus laten we hopen en bidden dat gaat lukken. Ik heb leuke ideeën voor het restaurant om het mooi op te knappen.

09-05-2010

Ik ben jullie even een ´´sorry´´ verschuldigd. Zoals jullie aan de datums kunnen zien, kan ik het op het moment even niet zo goed meer bijhouden. Opzich een goed teken voor mij, want dat betekent dat ik nog steeds lekker druk ben, maar voor jullie minder leuk, dus sorry.

Ik ben vorig weekend er weer even lekker uitgeweest met Ran. We zijn naar het zuiden van Malawi getrokken. We hadden een auto gehuurd in Lilongwe en vandaar zijn we naar Dedza gereden om daar de nacht door te brengen. De nacht ben ik inderdaad doorgekomen alleen met maximaal 2 uurtjes slaap. Er was een bar op het terrein van de lodge dus de hele nacht herrie gehad.

De dag daarna zijn we vroeg naar Mulanje gereden. Daar hebben we Mulanje Massif beklommen, helaas hadden we niet genoeg tijd om naar de top te klimmen(3002 m) maar zijn we naar het plateau geklommen(ruim 2000m) dus ook een behoorlijke klim. Normaal duurt de klim 6 uur naar de hut op het plateau maar omdat we om 14 uur begonnen waren zou dat betekenen dat we het laatste stuk in het donker moesten lopen. Niet echt veilig dus. Mag ik van jullie een klein applausje? We hebben het in 4 uurtjes gedaan. De mensen die me kennen weten dat ik niet de grootste ben dus als Ran een stap zette moest ik er 2 zetten, oh mensen wat was ik gaar toen ik boven was. Het laatste halfuurtje hebben we in het donker gelopen. Wel erg leuk we moesten in de hut in de openhaard koken. De dag daarna zijn we nog even naar een water poel gegaan en daarna weer op de terug tocht naar beneden. Ik weet niet goed wat ik nou zwaarder vind; klimmen of dalen. Het zijn zulke zware dreunen in je knieën als je afdaalt. Maar goed, toen we beneden waren zijn we naar Cape McClear gereden en daar overnacht. Er waren vrienden van Ran dus daar hebben we mee opgetrokken en hebben we gekanood. Wauw! wat gaaf om al die honderden mooie gekleurde visjes te zien, het water was zo helder. We zijn 2 nachtjes gebleven daar hadden we een Belgische meid ontmoet die naar Salima moest en daar kwamen we toch langs dus hebben we haar meegenomen. We zijn 1 nachtje in Senga Bay gebleven om vervolgens naar Lilongwe terug te gaan om de auto in te leveren. Ran wou een 4x4 huren dus zogezegd zogedaan hij heeft een kleine versie gehuurd en daar mee zijn we terug naar huis gegaan.

Thuis kwam ik gelijk weer in het drukte terecht. Bolero gaat door!! Dus hebben alle producten die we hebben gebakken om vervolgens de dag daarna een presentatie en proeverij te geven in Bolero. Oh wat heb ik een spijt dat ik mijn camera niet bij me had. Als bijtjes op honing of als vliegen op stront kwamen de mensen op ons af. Als ik trouwens mag kiezen doe dan maar de bijtjes hahaha. Het was een succes en het was erg leuk. We hadden 124 broden bij ons en nog veel meer. En raad eens we hebben alles verkocht. Ik zie zo nu en dan wel eens een soort palm boom met vruchten er in, dus ik ben natuurlijk nieuwsgierig wat het is. Gift legde uit dat een soort vrucht is die naar een hele zoete mango smaakt. ‘'Dat klinkt lekker, dat wil ik wel proeven, hoe kan je het er uit krijgen?'' Oh dat is een beetje een probleem, het is erg hoog en er in klimmen is erg gevaarlijk. ‘'But when they are tired they will fall down'' Hahaha de uitspraken kunnen zo leuk zijn hier.

Ik heb inmiddels ook weer een nieuw brood geïntroduceerd : een echte baguette. Lekker hoor. Duurt alleen 2 dagen om te bakken. Dag 1 maken we een voordeeg met een kleine hoeveelheid gist. Dat verzuurd en dan op dag 2 mengen we het met de andere grondstoffen en maken er een soepel deeg van. Die we tussen kleden laten rijzen en daarna op bakplaten over flippen met een stuk karton. In het begin hadden ze zoiets van het is veel te krokant. Maar nu waarderen ze het enorm en hebben we regelmatig vraag naar.

Ook heb ik een nieuwe menu kaart gemaakt waar ik wel tevreden over ben. Mathilde is hem aan het uitwerken. Ik heb er als één van de desserts, appel carré opgezet, dus dat betekent zelf bladerdeeg zetten en toeren. Is echt goed gelukt. Yeremiah kan trouwens nu ook croissants maken. Ben ik wel trots op, aangezien ze zeiden dat het te moeilijk voor ze is om dat te leren. Heb ik ze dat toch even mooi kunnen aanleren.

Nu we Bolero er bij hebben en Rumphi en de tuckshop en het restaurant van producten moeten voorzien, komen we sowieso personeel te kort maar zeker ook in apparatuur we hebben een te kleine oven, we hebben een donor nodig voor een 2^e oven. Je zou zeggen dan moet je keuzes maken en misschien het ene stop zetten, maar zo gemakkelijk gaat het niet omdat we ook aan moeten pakken wat we kunnen aan pakken aangezien we geld nodig hebben als income genarator voor de orphan care en de bakker te betalen.

Helaas gaat de tijd te snel en kom ik die juist tekort,de komende maanden ga ik me steeds meer op het restaurant richten. En ik kan me niet in 2en opsplitsen.

We hebben trouwens in de bakkerij, heel misschien een gigantische uitdaging, er kwam een mevrouw van World vision met de vraag of we 900 units small buns kunnen bakken (Lees 1 unit bestaat uit 10 bolletjes) dus dat betekend 9000 bolletjes. WOH kunnen we dat aan? Eh tja....tuurlijk kunnen we dat haha. Dus nu is het even afwachten of het ook daad werkelijk doorgaat.

Wordt vervolgd.....

Tiwonange