Update

Beste en lieve allemaal,

Hierbij weer eens een update van mij. Er zijn inmiddels al weer bijna 8 maanden verstreken sinds ik weer in Nederland ben. Wat gaat de tijd toch altijd weer snel, vinden jullie ook niet?

Er is inmiddels meer duidelijk wat betreft mijn terug keer naar het mooie Afrika.En er zijn ook nieuwe ontwikkelingen gaande. Omdat het toerisme in opkomst is in Malawi, is er ook vraag naar officiële diploma’s en of certificaten in het koks/bakkers en receptionisten vak. Matunkha wil de vraag van de lokale bevolking graag beantwoorden met een school/opleidings instituut voor koks/bakers en receptionisten. Dat is natuurlijk fantastisch! Ze hebben vanuit het management van Matunkha gevraagd of ik degene wil zijn om de mensen te gaan opleiden.Dit wil ik natuurlijk erg graag doen aangezien ik kennis overdragen erg leuk vind.

Ben nu bezig met contact te leggen met een internationale culinaire academie. Hoop dat het wat oplevert. Ook zijn ze in Matunkha - Malawi al druk bezig geweest en nog steeds om de juiste contacten te leggen en informatie in te winnen om een door de overheid erkent opleidings instituut te mogen beginnen.

Er is nog geen datum bekent dat ik ga maar wel dat ik in oktober ga. In eerste instantie zal ik nu voor 9 maanden als vrijwilliger gaan. In deze 9 maanden zal ik samen met Jorrit die de nieuwe IGA manager zal worden en met Mordicai een plan opstellen en verder de jongens coachen en begeleiden. Na deze 9 maanden gaan we kijken hoe nu verder met alles. Het gaat dus zo als het er nu naar uit ziet een meer jaren plan worden voor mij.

Ook wil jullie alvast op de hoogte stellen dat er begin september in een weekend een charity diner komt voor Matunkha. Waar en de exacte datum zal spoedig volgen. Hou begin september alvast vrij in uw agenda. Er zal ook spoedig een persoonlijke mailing rond gaan van mij.

Erg dankbaar ben ik voor alle bedrijven en mensen die me aparatuur/materialen en gereedschappen hebben geschonken voor Matunkha. In de tijd dat ik nu weer in Nederland ben. Zoals een 2e bakkerij oven, keuken oven, elektrisch fornuis, magnetrons en voor het slachten de juiste gereedschappen. Echt super!

Tot zo ver deze update.

Yewo na Tiwonanenge,

Djoelan

Tiwonanenge

29-08-10

Hallo allemaal, hier weer een bericht uit Malawi. Wat ook helaas mijn laatste zal zijn vanuit Malawi. Wat is de tijd toch snel gegaan, maar wat een geweldige tijd heb ik hier mogen hebben en leven in ‘'Het Matunkha Centre''

De laatste weken zijn gewoon omgevlogen of zoals je een spannend boek leest en bladzijde na bladzijde weer omslaat. Ook in deze weken is weer genoeg gebeurd, zoals toen ik even op mijn computer aan het werk was in het restaurant en er ineens van buiten gegil en veel opwinding kwam. Er was een slang, maar niet zo maar een slang het was een black spitting cobra van 1,5 meter lang. Helaas voor de slang hebben ze hem gedood. Ik snap dat ze hem gedood hebben omdat het een erg gevaarlijke slang kan zijn. Na een beet met gif injectie heb je nog 7 tot max 15 uur te leven en als je achteraf te horen krijgt dat er in heel Malawi geen tegengif is, slik je toch wel even. Maar buiten dat was het wel een mooi best om te zien.

Anderhalf week geleden mocht ik ook weer dierenarts assistent spelen, toen we Jacqi hebben gecastreerd. Het is een teefje dus zal je wel denken dat is toch steriliseren? Maar dat is een verkeerde benaming voor de ingreep. Steriliseren is het afbinden van de eileidersrs/stokken en soms ook de baarmoeder. Castreren is in dit geval bij een teefje het weghalen van de eierstokken en stukje van de eileiders.

Vond het toch wel weer even leuk om mee te maken en te helpen.

Gift had me deze week even apart genomen om met me te spreken. Hij sprak uit zijn hart en bedankte me voor alles wat ik hier voor hun gedaan had. Slik daar kreeg ik even een brok in mijn keel en kreeg wat vochtige ogen. Erg lief dat hij dat deed.

Deze week hebben we 2 relatief nieuwe toerisme activiteiten uitgeprobeerd. We hebben Nkhojela mountain beklommen 2207 m hoog. Wat een bijzondere tocht was dat weer zeg, behoorlijk pittig. We waren met 9 mensen. Thijs en Mirjam(2 nieuwe vrijwilligers) Mordecai(toerisme manager) Vasco(toerisme gids) 3 porters en 1 rangers(met groot geweer) en ik. Na een klim en klauter tocht van ruim 4 uur kwamen we eindelijk boven aan waar we ons kamp konden opslaan. Midden in een bos met een klein water stroompje. Na de tenten opgezet te hebben en te hebben geluncht, zijn we aan een wandel verkenning tocht begonnen. De boel was kaal en droog doordat alles plat gebrand was. Dit doen ze elk jaar zodat alles weer opnieuw kan groeien. Maar helaas hoorde we vuur knetteren in de verte, dus ook de ranger en vasco vonden dit heel raar. Ze vermoede dat er stropers actief waren. Die branden de boel plat om de sporen van dieren te kunnen vinden en ze in een bepaalde richting te sturen. Op een gegeven moment ontdekte de ranger wat sporen van mensen, die bij een stropers schuilplaats uit kwamen. Zucht en nog eens zucht, ja hoor bingo ze vonden 3 strikken met helaas in ééntje een patrijs. Het arme dier was al helemaal verzwakt en had al bijna zijn eigen strot door gesneden met het draad. Dus besloot de ranger het maar mee te nemen en als avond eten te gebruiken aangezien het diertje het niet zal overleven. Doordat er stropers actief waren en de boel plat branden waren er geen dieren te spotten. We waren opzoek naar bleu monkeys maar ook die waren helaas vertrokken. Was wel erg gaaf om door een zeg maar bijna regenwoud te lopen. Zo hè dat was lekker dicht begroeit. En ook daar vonden we helaas een strik en een kleine schuilplaats voor stropers. Helaas houden de mensen geen rekening met de dieren en maat het hun ook niet uit dat de dieren hier uitsterven door ze te stropen. Ik hoop dat de regering er in de toekomst meer aan gaat doen.

Gisteren was er een heus far well party voor mij. Ik had pudding broodjes gemaakt en er waren grote plakken cake en een frisdrankje voor iedereen van de IGA. Na wat speeches van Gift en Chimwemwe was het tijd om een afscheid cadeautjes te geven aan mij. Ik heb een mooie pot gekregen waar ik Kalama tea in kan doen, leuk. Toen was er een afsluitings gebed en was het weer afgelopen. Grappig hoe het zo hier gaat.

Vandaag zijn we naar Vwaza marsh gelopen, dat was toch ook nog best wel pittig, maar ging me gemakkelijker af omdat het recht zo die gaat was. We werden net na een brug richting Bolero gedropt en vanaf daar zijn we gaan lopen. Het was een wandel tocht van bijna 17 km. Nadat we waren aangekomen hebben we eerst even geluncht en de benen en voetjes rust gegeven en zijn daarna op wandel safari in het park gegaan. Natuurlijk was ook hier weer een ranger met een groot geweer aanwezig om onze veiligheid te garanderen. Wat een knuppel hahahaaa. We waren nog niet zo heel ver en plots stopte hij en zei dat we stil moesten zijn. Hij zag olifanten, maar naar mijn weten zag ik door de bosjes een rots. Maar goed misschien had hij toch gelijk. Hij fluisterde dat de meeste olifanten waren gaan liggen. Hij lade zijn geweer, waarom? ik zou het niet weten Dichterbij gekomen zijn hij dat ze ons waarschijnlijk wel geroken hebben. Toen we op DE plek aan kwamen was er niets anders dan een rots en een paar kleinere rotsen. Toen zei hij tegen Thijs; zijn er nou weg gelopen of was het nou toch gewoon die rots die ik zag. Whahaha wat een knuppel.

Dat was leuk. Later zagen we dan wel degelijk olifanten, eindelijk. Na 3 keer Vwaza bezocht te hebben heb ik de vierde keer olifanten gezien. De volgende dag heb waren ze er weer maar nu bij de huisjes waar de mensen wonen, woh zo dicht bij, zo gaaf!

Toen naderde het einde van onze trip naar en in Vwaza en gingen we weer terug. Maar de terug reis gingen we met het plaatselijke vervoer terug. Na ruim 2 uur zittend/liggend/heen en weer lopend wachten kwam er een pick up die ons wel mee wou nemen. Slik wat een gammel ding, hij hangt van ellende nog aan elkaar. Maar goed toch mee gegaan. Ik zat binnen en Thijs zat met Mordecai buiten in de laad ruimte. Plots...boem...wat was dat? Was de motorkap eraf gevlogen!!! Gelukkig had die Thijs en Mordecai net ontweken, anders had het wel eens anders af kunnen lopen. Toen is Thijs toch maar binnen komen zitten. Gelukkig zijn we veilig aangekomen.

En daar zit ik dan, mijn laatste reisverslag te typen. Erg raar idee eigenlijk dat ik woensdag gewoon weer in Nederland ben. Ik heb een fantastische tijd hier gehad en heb hier vele dingen mogen doen en kunnen doen. Maar ook veel dingen geleerd hier. Ik kijk er ook wel weer erg naar uit om naar Nederland te gaan en bij familie te zijn. Het zal zeker wel raar zijn denk ik.

Vanuit hier wil ik nogmaals alle mensen die mij geholpen hebben en die mij gevolgd hebben vanuit mijn hart bedanken.

Dit mag dan wel het einde zijn voor nu, maar misschien is het ook weer het begin van iets heel nieuws.

Vanuit ‘'Het Matunkha Centre'' in Malawi.

Yewo Chomene, Tiwonanenge!!!!

Djoelan

Mekkerende geiten en piepende puppies

27-07-2010

Er gebeuren hier zoveel dingen dat ik soms niet eens weet waar ik moet beginnen met vertellen. Maar als eerste, het gaat gelukkig nog altijd goed met me. Alleen ben ik eergisteren door iets gestoken in mijn voorhoofd en loop ik nu met een dik opgezette kop hier vrolijk rond.

Ik geloof dat ik jullie nog niet verteld heb dat we inmiddels een nieuwe tourism manager hebben. Het is een Malawiaan maar met een Europese denkwijze, wat erg uniek is hier in Malawi. Hij heeft ruim 12 jaar in Italië gewoond en spreekt het dan ook vloeiend. Wat erg grappig is dat we de laatste tijd regelmatig Italiaanse gasten over de vloer hebben, dus kan hij lekker Italiaans babbelen. Hij heeft tourism management gestudeerd in Italië, dus dat is erg mooi voor ons hier. Ik kan goed met hem overweg en we denken hetzelfde en zitten aardig op 1 lijn.

Inmiddels zit ik al weer ruim 2,5 week alleen met de honden,katten,papagaaien in het huis van de Nanniga's, die op een welverdiende vakantie zijn. Nou ja met al die dieren ben ik natuurlijk niet helemaal alleen. Heb de papagaaien vader Jacob fluitend aangeleerd, grappig.

De bakkerij loopt echt als een tierelier en de jongens kunnen het gelukkig goed aan. Alleen moet er echt een 2^e oven komen. De jongens werken zo hard, elke dag beginnen ze half 6 en vaak eindigen ze pas tussen 18 en 19 uur. Is ook aardig uniek hier dat ze zo hard werken en willen werken. Een 2^e oven kan ze heel wat uurtjes schelen en kunnen ze hun klanten kring breder maken

De keuken gaat mij heel wat moeilijker af, de jongen zijn niet gewend hard te werken en te werken met schoonmaak lijsten. Al gaat het beetje bij beetje wel steeds beter. Zo zijn ze er nu wel aardig aan gewend met het invullen van de schoonmaak lijsten., alleen tja invullen is natuurlijk makkelijk,maar of het ook daad werkelijk schoongemaakt is, is een 2^e haha. Maar we gaan ze steekwijs proef testen. Jorrit(die hier ook vrijwilliger is geweest en nog regelmatig terug komt en nu voor 3 weken vakantie hier was) had een goed idee om een soort bureau de Wit lijst te maken, dus die ga ik binnenkort nog samen stellen en aan de nieuwe tourism manager geven zodat hij zonder aankondigen naar binnen kan lopen en steekwijs proef kan kijken of het ook daad werkelijk schoongemaakt word en is.

Sinds vorige week heb ik een koffie en thee kaart ingevoerd, dus ze kunnen nu naast de gewone koffie en thee ook cappuccino en zelf een echte café macchiato maken en naast de thee ook citoen,sinasappel,mint,Herb en Makama tea. Makama tea is nog even een verhaal apart waar ik ook trots en blij mee ben. We hebben hier aardig wat lokale bomen staan die bepaalde tja soort grote zaden hebben. Ik heb heel in het begin al eens gevraagd of je dat kon eten (tja ik blijf natuurlijk een kok, die altijd opzoek is naar iets eetbaars uit de natuur) maar ze zijden dat je dat niet kon eten. Heel toevallig zag ik in een flits een kookprogramma op travel plannet (we hebben satelliet tv) en ze waren in Botswana. En de lokale mensen maakte thee van; hé krijg nou wat, van die zaden. Whaha, gelijk zag ik een mooie kans voor ons hier. En de volgende dag ben ik die zaden gaan rapen en er thee van gemaakt. Echt bijzonder, het is lekker. Smaakt naar een lekkere aardse thee heeft wat weg van groene thee, de smaak dan. Gelijk aan de mensen hier laten proeven en elke keer als iemand het proefde verscheen er een grote glimlach op zijn of haar gezicht, wauw dit is lekker wat is het? Wou dat ik al eerder geweten had zeiden ze. Hahah. Dus die voeren we nu ook als een thee op de kaart. Lachen hè?

Waar ik echt wel moe van wordt is dat er erg veel geroddeld word en veel achter de rug om gepraat word en nog erger verhalen gecreëerd worden. Gift van de bakkerij is daar nu een beetje de dupe van en baalt er ook enorm van. Ik zal het even uitleggen. Jeremiah was nog altijd op papier een assistent bakker, terwijl hij nu toch echt wel een echte bakker was geworden en zelfs leermeester van de andere bakkers. Dus vroeg Gift aan mij wat kan ik doen om dat te veranderen. Dus zei ik dat hij een brief naar de IGA manager moest schrijven met de vraag of dat veranderd kan worden. Inmiddels is dat dus veranderd, maar mensen buiten de bakkerij kregen daar lucht van en zijn boos dat zij niet hoger in salaris zijn gegaan. Het verschil zit in dat Jeremiah heel hard heeft gewerkt om hoger op te komen en de andere weigeren meer of harder te werken dus tja dat is hun eigen verantwoordelijkheid. Maar nu zijn ze dus verhalen aan het creëren en achter de rug om aan het roddelen om allemaal slechte dingen over de bakkerij te vertellen. Zucht het zijn net kleine kinderen in een volwassen jasje. Maar Gift was even radeloos en wist niet meer wat hij er aan kon doen om dat ze hem dwars zitten met al die vervelende verhalen. Ik zei simpel Gift, zie je mijn hoofd? aan beide kanten zitten twee oren, een vervelend verhaal of roddel komt er aan deze kant in en gaat er aan de andere kan direct weer uit. Het is aan jou of het tussen je oren blijft hangen of dat het er aan de andere kan gelijk weer uit komt. En als iemand lelijk tegen je doet, terwijl het onzin is wat hij tegen je zegt, doe je wat mijn oma mij heeft geleerd, zet gewoon een denkbeeldig hoedje op zijn of haar hoofd en denk dat hij/zij een grote clowns neus op heeft of een masker draagt.Gift begon te lachen en snapte wat ik en mijn oma bedoelde dus hij past dat nu elke keer toe als er zo'n situatie zich voordoet. Dus oma als u dit leest dank u wel namens en Gift en mij!

Vorige week hadden we de klanten uit Rumphi uitgenodigd om een kijkje te komen nemen in de bakkerij, om nou eens echt te zien waar het brood vandaan komt. Er was namelijk een verhaal gecreëerd in Rumphi town dat wij ons brood met onze voeten mixen en kneden. Zucht weer een onzinnig verhaal door iemand gecreëerd. En het gekke is dat de mensen dat nog echt geloven ook, whahahaa. Maar goed het was een erg geslaagde ochtend en de mensen waren onder de indruk.

Zo nu weer terug naar het restaurant. We hebben sinds een paar maanden een echte hout gestookte pizza oven. Dus als we gasten hebben op Vrijdag houden we een Friday pizza night. Zo hadden we afgelopen Vrijdag 11 Belgen (kunnen zij ook niets aan doen) en hadden we de pizza avond voorgesteld. Maar ja Djoelan zou Djoelan niet zijn, als hij niet door denkt hoe we meer geld kunnen verdienen. Normaal hebben we alleen de pizza en dan is het weer klaar. Dus stelde ik aan de nieuw tourism manager (zijn naam is trouwens Mordechai) of we niet een pizza menu kunnen maken en voorstellen. Dus voorgerecht,pizza,nagerecht. Hij was er een beetje sceptisch over en wou het eigenlijk niet, maar gaf het de voordeel van de twijfel. En wat denken jullie, ze namen alle 11 het menu, whoehoe. Hij zei tegen mij dat hij in zijn gedachten een weddenschap had met mij, omdat hij dacht dat ze nooit voor het menu zouden gaan, maar hij heeft verloren dus krijg ik binnenkort een biertje van hem haha. Ook sinds de koffie en thee kaart word dat meer verkocht. Grappig.

Nu heb ik voorgesteld om voor wat entertainment te zorgen tijden zo'n pizza avond, dus dat er wat lokale mensen komen zingen en misschien een stukje toneel komen opvoeren. Als mensen een leuke avond hebben en het goed naar hun zin, zijn ze vaak ook een stuk vrijgeviger. Ik blijf toch nog een beetje een verkoper.

Zoals ik jullie ergens halve wegen al had verteld dat het restaurant aan een opknapbeurt toe was. En dankzij scholengemeenschap ‘'Het Streek'' aan de Amsterdamse weg in Ede, hebben we het restaurant een mooie verf laag kunnen geven en kunnen we stof kopen voor nieuwe stoel hoezen. Foto's before and after foto's volgen spoedig. Onwijs bedankt namens ‘'Het Matunkha Centre'' en speciaal namens de medewerkers van het restaurant en de keuken. Super!!!

Vorige week lag ik nog lekker te slapen toen ik gejammer hoorde van een hond(5.50 uur). Dus ik mijn bed uit en Jacqi stond mij op te wachten om naar buiten te gaan. Heb haar samen met Torro naar buiten gedaan. Toch maar weer lekker mijn bed in. 15 minuten later hoorde ik weer gejammer, dus dacht oké Jacqi wil naar binnen ( het was nogal koud die ochtend), dus zo gezegd zo gedaan. Ik weer mijn bedje in, hoorde ik weer gepiep en gejammer maar nog steeds van buiten! Dat kan niet dacht ik jac en torro zijn weer binnen. Dus ik mijn bed uit en keek naar buiten en zag tot mijn grote verbazing 2 doodsbange puppies, 1 viel bijna in de vijver. Dus ik snel mijn pyjama uit en kleren aan en naar de puppies. Ze waren erg bang en deden van angst een plas en piepte de hele buurt wakker. Ik heb maar een doos gepakt met een zachte handdoek en heb ze er in gedaan. Pfff puppies horen naar puppies te ruiken en niet naar een doordringende urine lucht. Erg sneu zeg ze zaten helemaal onder de vlooien en teken en ik vermoede dat ze ook vol met wormen zaten aangezien hun buikje zo opgezwollen was. Ik heb geprobeerd wat teken te verwijderen en wat vlooien dood te knijpen. Maar er was geen beginnen aan. Ze vielen heel lief in slaap, na hun avontuur. Ze zijn van 1 van de buren van Matunkha en heb ze aan iemand van de security gegeven zodat hij ze terug kon brengen. Helaas worden de meeste huisdieren hier niet diervriendelijk behandeld zoals ze zouden behandeld moeten worden en worden ze vaak aan hun lot overgelaten. Maar de mensen weten ook gewoon niet hoe ze er mee om moeten gaan. Ik had de doos met de puppies even neer gezet in het restaurant om te laten zien aan het personeel, ze lagen nog altijd lekker te slapen. En wat doen ze? Gaan ze tegen de doos slaan en schudden om ze wakker te maken, grrrr dit is dus al een simpel voorbeeld dat e gewoon niet weten om te gaan met dieren.

Maar ze hebben ook de gedachten dat alles wat beweegt en niet van toepassing is voor hun dood moet. Of het nou een hondje, kat of een olifant is. En het laatst genoemde dier is sinds ik hier ben in Malawi al 2 keer gedood omdat het uit het park ontsnapt is. Er zijn hier geen mogelijkheden om het dier te verdoven en weer terug te brengen, dus dan maar dood. Ik snap ook wel dat er geen andere mogelijkheid is op dat moment maar ze doen ook niet hun best om dat te veranderen. Helaas word er hier in Malawi nog altijd veel wild gestroopt om hun slagtanden ,vacht of botten, door witch doctors die denken dat er een helende kracht in zit.

Over witch doctors gesproken, dat zijn ook gewoon zaken mensen zeg haha. De laatste tijd hoor je veel getrommel in de nacht. Als ze drummen raken ze in trance en weten ze wat de mensen mankeren die naar hun toe komen. Maar waarom zijn er nu zoveel witch doctors actief? Omdat het nog altijd tobacco season is en dan hebben de mensen veel geld, dus kunnen de witch doctors ook meer geld verdienen. Enge mensen hoor die witch doctors en helaas zijn ze meer en meer in opkomst.

Nog een dieren avontuurtje? Oke nog eentje dan hahaha

Eergisteren was ik mijn kamer aan het schoonmaken tot ik ineens gemekker hoorde uit de achter tuin, ik dacht dat geluid hoort niet uit de achtertuin te komen. Dus ik keek naar buiten en zag de gehele kudde geiten die we hier hebben, genieten van de rozen en andere planten. Oh oh hier klopt iets niet. Dus ik renden naar beneden om iemand van de dieren afdeling te zoeken en zag dat er nog 2 geiten in hun verblijf achter gebleven waren, al mekkerend riepen ‘'waar zijn jullie?'' naar hun vriendjes en vriendinnetjes.

Maar ik vond niemand, dus tja wat kan ik doen? Heb mijn herders instinct maar gebruik ( eh heb ik die dan?) en heb de geiten naar beneden gejaagd. Ze liepen keurig richting hun verblijf, maar er ook keurig langs heen. Nee jullie gaan de verkeerde kant op jongens. Ze rende nu richting de gasten huisjes. Snel rende ik naar het restaurant en heb ik hulp gevraagd aan John( 1 van de koks) samen is het ons gelukt om ze weer in een verblijf te krijgen. We kwamen er achter dat het hek was gebroken door de termieten.

Ik hoorde van M&M dat hun groente tuin is gesneuveld, 1 x raden wie daar lang heen zijn getrokken. Pepani chomene M&M

Zoals jullie lezen maak ik nog altijd veel mee.

Voor mij schiet het al aardig op nu, nog ruim 1 maand en dan land ik weer op Nederlandse bodem. Het zal zeker raar zijn om weer thuis te zijn maar ook goed om weer thuis te zijn.Maar voor nu ben ik de komende maand nog lekker druk hier in een nu waaierig Malawi . Dus tot een volgend avontuur.

Tiwonanenge

De oranje kok

21-06-2010

Hier weer eens een berichtje vanuit Malawi. Het is hier inmiddels behoorlijk frisjes geworden.

Zeg maar gewoon koud. Nou ja dat heb ik het tenminste. Raar eigenlijk, het is bij jullie lekker zomer en hopelijk voor jullie lekker zonnig en warm weer, terwijl het hier winter is. Natuurlijk kan je het niet vergelijken met onze winters in Nederland, maar als je de Afrikaanse warmte gewent bent dan is dit ineens wel erg koud.

Verder gaat het goed met me, ben nog altijd lekker bezig. Al ben ik wel wat minder druk dan in het begin. De bakkerij loopt lekker zelfstandig en heb ik eigenlijk ook helemaal los gelaten. Dus mijn werk dag begint niet meer om 5.00 of 6.00 uur. Adviezen vragen ze natuurlijk nog wel maar productie draaien kunnen ze helemaal zelfstandig. Heb Gift ook geleerd hoe hij zijn administratie geordend kan houden en heb voor hem ordners gekocht. Hij heeft nu voor zijn brood verkoop;Rumphi, Bolero, tuckshop en Restaurant, productie, balansen, personeel, Soup - kitchen, stocklist en shopping, mappen zodat hij alles netjes geordend kan houden en niets kwijt raakt. Gift is inmiddels ook begonnen met evaluatie gesprekken met zijn personeel. Ik heb hem evaluatie formulieren gegeven. De reden dat ik dat gedaan heb, is dat hij zo zijn personeel beter leert kennen en weet wat er in hun afspeelt. Dit wil ik ook in de keuken gaan invoeren bij Chimwemwe.

Jullie mogen eerlijk van me weten dat ik best wel trots ben, dat de bakkerij zo goed is gaan lopen. Als je na gaat dat ze nu zelfstandig productie kunnen draaien uit; bruin/wit brood, grote rustieke bollen,zachte bolletjes,bolussen,stokbrood,rozijnenbolletjes,cake,muffins,maisbrood en ze kunnen zelfs bladerdeeg toeren en croissants maken. Tuurlijk konden ze al brood maken en cake en muffins maar daar hield het bij op. Zoals de meest wel van me weten is patisserie toch altijd wel eén van de dingen geweest waar ik echt een voorliefde voor heb.

Helaas hebben we nooit meer iets gehoord over de bestelling van 9000 bolletjes. Nou ja ze hebben het al druk genoeg.

Wat echt heel erg vervelend is dat de stroom nu erg regelmatig uitvalt. Met als gevolg dat er niet gebakken kan worden in de bakkerij en als er brood staat te rijzen of in de oven staat en de stroom gaat er af, tja dan kunnen we het aan de dieren voeren of voor heel goed koop verkopen en met pech zelfs weg gooien.

En vriezers die ontdooien,koelkasten die in warmkasten veranderen producten zoals vis die gaan rotten.

We moeten een generator hebben die genoeg kracht heeft om de bakkerij en de vriezers in het restaurant van elektrische tijd te voorzien. Dus als iemand nog iets weet, misschien via via??

Maar goed ik ben nu dus in de keuken aan de slag. De nieuwe kaart of menukaart beter gezegd draait nu een maandje. En was in het begin even erg moeilijk voor ze en nu soms nog. Maar ze beginnen het nu door te krijgen. Ik heb de kaart zo gemaakt dat ze veel actiever moeten koken en er bij moeten na denken. Zo worden ze een beetje wakker. Ze moeten in de micè en place meer doen en met doorgifte meer actief koken.

Ik ga ze binnenkort ook wat theorie en ook gelijk praktijk geven over waren en product kennis, want als ik nu bijvoorbeeld tijm of oregano vraag weet niemand het. Wat heel erg grappig is dat juist de vegetarisch gerechten erg hard lopen. Dat zijn: Matunkha special en spaghetti provence. De special bestaat uit een pompoen bladerdeeg taartje, gevulde tomaat, groenten tempura verse groenten en frietjes. De spaghetti bestaat uit tomaten saus met groenten,kruiden,kaas en verse knoflook. Ook de lasagne loopt erg goed, die ik naar Chimwemwe heb vernoemd ‘'Lasagne Chimwemwe'' Alle pasta maken en draaien we ook zelf.

Misschien klinkt het een beetje opschepperig maar zo bedoel ik het absoluut niet, maar ben gewoon trots en vind het erg gaaf en leuk om te zien en te merken dat sinds de nieuwe kaart loopt er naast de hoofdgerechten ook voor en nagerechten besteld worden. Erg leuk om te horen is dat mensen enthousiast zijn en nog niet zo lekker in Malawi hebben gegeten.

Helaas is het te rustig, we hebben meer gasten nodig om ze het echt goed te kunnen leren. Als het een keertje druk is en ze gaan onderuit dan leren ze nog niets. Als het dag in dag uit druk is dan leren ze het vanzelf wel goed. Nu moet ik er boven op blijven zitten om ze aan de gang te houden. Ze moeten werk tempo krijgen en als er te weinig gasten zijn komt dat werk tempo er nooit. Dus mensen in Nederland die dit lezen, kom naar Matunkha centre in Malawi zeg het voort haha.

Misschien is het ook nog even goed om nog een keer te vertellen wat Matunkha centre nou inhoud. Het lijkt nu steeds of het om de bakkerij en restaurant draait.

Even voor het gemak letterlijk van de site overgenomen:
Het Matunkha Centre heeft als doel het lijden van wezen te verminderen en het promoten van een kindvriendelijke omgeving op dorpsniveau, zodat alle kinderen toegang hebben tot zorg, hulp, bescherming, voeding, onderwijs en onderdak, zodat ze optimaal kunnen opgroeien en zich ontwikkelen in elk opzicht: fysisch, psychologisch, sociaal en spiritueel.

En o.a. het Restaurant en bakkerij, zijn er voor om een lokaal inkomen te genereren zodat we de wezen en matunkha kunnen onderhouden.

Ook hier is de voetbal gekte toegeslagen. Nou ja Mathilde is bijna 1,5 week bezig geweest met een decoder om voetbal op een groot scherm te krijgen in de main hall. Maar dit is Malawi Afrika, dus het duurde ontzettend lang voordat alles finacieel rond was met de decoder, de meneer die ons hielp hier had niet zo veel haast dus dat kan nog wel eens op je zenuwen werken. Zoals nu ook het geval was.

Maar uiteindelijk is het geluk en konden we de 2^e wedstrijd van Nederland op groot scherm zien.

Nu gaan ze nog reclame maken zodat er mensen hier heen komen voor het voetbal. Zodat de kosten weer terug verdient kunnen worden. Van een sponsor heb ik oranje schorten gekregen met ´´de oranje kok´´ er opgeschreven. Dus iedereen loop nu in het oranje als Nederland moet spelen haha

Gisteren ben ik op uitnodiging van M&M heerlijk een dagje uit geweest naar het strand aan lake Malawi. Helaas was het te fris om te zwemmen. Maar gewoon lekker niets doen en een boekje lezen en beetje dutten is ook heeeeeerlijk. Daarna hebben we bij M&M thuis gegeten, lekker en gezellig.

Ik wil iedereen ook bedanken voor alle verjaardag kaartjes die ik inmiddels heb gekregen. Erg leuk!!!!

Tiwonange

´´When they are tired they will fall down´´

26-04-2010

De afgelopen weken zijn weer voorbij gevlogen, echt niet normaal hoe snel alles gaat. Zo ben je hier net aangekomen en voor dat je het weet ben je al weer bijna 3 maanden verder. En ik kan ook wel zeggen dat ik al veel heb meegemaakt en gedaan heb. De afgelopen week was een erg verdrietige. Op de laatste dag van verblijf hier in het Matunkha Centre(20-04), kreeg Lotte te horen dat haar schoon vader was overleden. Wat een naar bericht. Er is heel wat afgebeld en geinternet om te kijken of er een vlucht beschikbaar was om naar Nederland te vliegen. Maar zoals jullie weten was het één grote chaos qua vlieg verkeer aangezien er zonodig een vulkaan boos was en uitbarstte. Pure onmacht.

Aangezien dit de laatste dag was van Lotte en Rieneke stond er al een afscheid diner in de planning. Het was even de vraag of het nog door zou gaan, gelukkig werd toch besloten om het als nog door te laten gaan. Dus ben toch nog druk geweest om iets lekkers in elkaar te draaien. Rieneke heeft me goed geholpen en dat was ook gelijk een mooie afleiding voor haar. Ik had in de planning om een keer eend te roken dus had ik Joseph op pad gestuurd(Zaterdag 17-04) met wat geld om eenden te halen. Hij kwam uit eindelijk met 6 eenden thuis. Dus hebben we die middag de eenden geslacht, dat is nog een heel verhaal apart maar ook hier zal ik maar weer de details van achter wegen laten. Ik kan wel zeggen dat ik er uit zag of ik zo uit een horror slasher film ben gestapt. Goed oke dat waren de eenden voor zo ver, terug naar het afscheid dinertje. Zoals ik al eerder heb gezegd is hier ook een Chinese Schot, dus hebben we als voorafje Chinese eenden dumplings in eenden bouillon gemaakt, Rieneke had het deeg gemaakt en ik had samen met Ran de vulling gemaakt en hij heeft ze tot de typische dumplings gevormd. Als hoofdgerecht had ik ossenhaas (de geslacht koe van laatst) met stroganoff saus gemaakt. En als toetje had ik hangop met cranberry saus en lange vingers kruim gesopt in wiskey. Best lekker haha.

Aangezien er dus geen vlucht beschikbaar was voor Lotte en Rieneke besloten ze om hier in het Matunkha center te blijven tot de 25^e. Dus hadden we Vrijdag nog een keer een afscheids dinertje gemaakt. Deze keer heb ik de hele middag eenden borst, boter vis en zelfs pinda/cashewnootjes gerookt. Van de boutjes heb ik een lekkere confit gemaakt. Dus als voorafje had ik eenden confit met cranberry saus en een canapé met gerookte botervis en als hoofd hadden aardappelsalade( aangemaakt met zelf gemaakt mayonaise) bedekt met dunne plakjes gerookte eendenborst en Ran had Chinese gezouten eend gemaakt en Mathilde had lekkere rijst en boontje gemaakt. Als toetje had Paulien ( de jongste dochter van de Nanniga's) soesjes gevuld met roomijs en chocolade saus gemaakt. Zoals jullie lezen kun je in principe bijna alles hier maken, als je creatief denkt en weet hoe je de ingrediënten kan gebruiken, die verkrijgbaar zijn hier.

Wat ik jullie toch ook echt even wil vertellen is dat ik even mama was haha nou ja mama...

We hebben een kleine geboorte golf van jonge geitjes gehad hier maar de beste melk geit had ernstige mastitis opgelopen en is helaas afgemaakt doordat het al te laat was. Dus haar jongen hadden ineens geen mama meer en aangezien moeder toen ze nog leefde geen melk mocht geven aan de kleintjes vanwege de mastitis, heb ik voorgesteld om ze met de hand bij te voeren. Dus dat was de eerste nacht een slapeloze nacht, elke 2 uur ging mijn wekker om milky-way(dat is haar naam) de fles te geven. De ander deed éen van de dierenafdeling, de naam van dat geitje is Mars en is een hij.

Kan jullie zeggen dat het niet mee viel om haar de fles te geven, ze wou echt niet en draaide steeds haar hoofdje weg. Pfff wat een korte of juist lange nacht zeg,tis maar hoe je het opvat. Ze werd om een uur of 4 weer wakker en stond ze klaar wakker te mekkeren in mijn slaap kamer. Helaas voor haar had ik haar net een uur geleden de fles gegeven dus was het te vroeg. Ben maar weer mijn bed uit gegaan en heb haar op mijn schoot tegen mijn buik aangelegd en zachtjes heen en weer geschommeld hahaha ze was binnen 5 minuten weer in dromen land. De dag daarna stonk mijn kamer(inclusief ikzelf) heerlijk naar geit en stal. Met een slaperige kop ben ik weer vrolijk aan het werk gegaan in de bakkerij en s middags was ik weer thuis om Milky-way weer op te wachten om bij te voeren. Ben er achter gekomen hoe ik haar zonder enige moeite de fles kon geven, hoe? Nou door er boven te hangen, als er iets boven haar hangt denkt ze dat het mama is en dat ze er kan drinken. Ik kwam er achter doordat ik op mijn knieën zat en met mijn gezicht boven haar hing en haar zachtjes tegen mij aan drukte, toen ze ineens een beuk tegen mijn neus gaf en als een dolle aan mijn neus begon te sabbelen en zuigen....uh daar krijg je echt geen melk uit hoor, misschien wat anders maar echt geen melk. Hahaha toen wist ik dus hoe het moest, ik hield de speen van de fles naast mijn neus terwijl ik boven haar hing en ja hoor het werkte. Helaas wil Mars nog steeds niet drinken uit de hand van een mens, milky way is geen probleem meer. Denk als we Mars ook vanaf het begin zo gedaan hadden dan was het bij hem ook wel gelukt. Maar het gaat nu wel goed met ze. Ze groeien goed en zijn niet mager meer.

Misschien toch ook nog even leuk om heel snel te vertellen. Ik ben dit weekend op stap geweest met Ran en de groep Duitse vrijwilligers, naar Nkatha bay. Dat was erg gezellig en leuk. Dat is een plaats aan het meer. Het was ontzettend warm en erg raar om zoveel toeristen te zien. Het is een echt back packers paradijsje. Enorm veel shops met souvenirs en veel mensen met rasta kapsels die je wiet aanbieden. Ach afgezien van dat hebben we het erg gezellig gehad. Ik heb zelfs gezwommen zo lekker. Ik haal wel een keer een pilletje tegen biharzia. Het water was heerlijk warm en het water was zo helder echt niet normaal. Zelfs zonder bril kon ik nog goed zien hoe de prachtig blauwe visjes om me heen en onder me door zwommen. Wauw. Als mensen hier in Malawi voor groot en dik uitgemaakt worden, wordt dat als een compliment bedoeld. Ik kwam in gesprek met een lokaal iemand van Nkatha bay en die vroeg wat ik hier deed en wat ik voor werk doe in Rhumpi. Ik zei dat ik als vrijwilliger hier werk en als kok/bakker/mentor. ´´Oh now I see why you´re so fat´´ Whaha oke dat was dus een compliment en zo zal ik het ook maar opvatten.

Back to business. Vandaag weer begonnen in de bakkerij, heb met Gift even apart gezeten om wat belangrijke dingen door te nemen. Ben er best wel trots op en vind het erg leuk dat hij de dingen die ik hem aandraag heel serieus oppakt. Zo had ik hem de opdracht gegeven om met shop eigenaren te gaan praten. Hij is naar Bolero gegaan heeft met veel eigenaren gepraat. Ook met een aantal wat grotere shops. Als alles doorgaat en we zouden alles aan nemen dan zou dat betekenen dat we meer dan 1000 broden per keer moeten bakken. Er zijn bijvoorbeeld 10 grotere shops die al 20-40 broden willen afnemen en dan komen de kleine shops en dan komen ook nog eens kleine shops die van heel ver komen die hun producten in Bolero komen halen. We hebben besloten om eerst maar eens te zien wat we aan kunnen en wat we kunnen verkopen. We gaan eerst er nog goed voor zitten om alles goed door te nemen, hoe of wat met Mathilde.

Helaas hebben we ook mensen te kort in de bakkerij. Ik wil eigenlijk in shifts gaan werken. 2 in de nacht en 3 over dag. Maar dan moeten we eerst goede mensen aan nemen. En daar hebben we niet echt het geld voor op dit moment.
Voor de keuken ben ik op dit moment bezig met nieuwe safari menu's en heb een checklist voor ze gemaakt. Als Vasco op safari gaat schrijft hij altijd op en kladje wat hij nodig heeft en hoeveel aan eten. Erg onoverzichtelijk. Dus heb ik een checklist gemaakt met alle producten die hij nodig zou kunnen hebben, zo kan hij in het vakje daar achter de hoeveelheden schrijven die hij nodig heeft en de keuken kan daarachter weer aanvinken of ze het klaar gezet hebben.

Verder ga ik beginnen om een nieuwe menukaart te schrijven met wel heel wat veranderingen. Ook wil ik een vergadering voorstellen met name voor de receptie om even duidelijk te maken hoe belangrijk het is om vriendelijk te zijn en niet met een enorm chagrijnig gezicht rond te lopen. Waar sommige de laatste tijd nogal last van hebben. Ik heb nu al van verschillende kanten klachten gehoord, dat ze nooit vriendelijk kijken en altijd een beetje kortaf zijn. Afgezien van ons toppertje Mathews.

Wat ontzettend leuk is om hier te vertellen dat waarschijnlijk christelijke scholengemeenschap ‘'Het Streek'' aan de Amsterdamsche weg in Ede mij gaat helpen om geld in te zamelen zodat ik de keuken kan laten betegelen en het restaurant kan laten opknappen met schilderen. Dus laten we hopen en bidden dat gaat lukken. Ik heb leuke ideeën voor het restaurant om het mooi op te knappen.

09-05-2010

Ik ben jullie even een ´´sorry´´ verschuldigd. Zoals jullie aan de datums kunnen zien, kan ik het op het moment even niet zo goed meer bijhouden. Opzich een goed teken voor mij, want dat betekent dat ik nog steeds lekker druk ben, maar voor jullie minder leuk, dus sorry.

Ik ben vorig weekend er weer even lekker uitgeweest met Ran. We zijn naar het zuiden van Malawi getrokken. We hadden een auto gehuurd in Lilongwe en vandaar zijn we naar Dedza gereden om daar de nacht door te brengen. De nacht ben ik inderdaad doorgekomen alleen met maximaal 2 uurtjes slaap. Er was een bar op het terrein van de lodge dus de hele nacht herrie gehad.

De dag daarna zijn we vroeg naar Mulanje gereden. Daar hebben we Mulanje Massif beklommen, helaas hadden we niet genoeg tijd om naar de top te klimmen(3002 m) maar zijn we naar het plateau geklommen(ruim 2000m) dus ook een behoorlijke klim. Normaal duurt de klim 6 uur naar de hut op het plateau maar omdat we om 14 uur begonnen waren zou dat betekenen dat we het laatste stuk in het donker moesten lopen. Niet echt veilig dus. Mag ik van jullie een klein applausje? We hebben het in 4 uurtjes gedaan. De mensen die me kennen weten dat ik niet de grootste ben dus als Ran een stap zette moest ik er 2 zetten, oh mensen wat was ik gaar toen ik boven was. Het laatste halfuurtje hebben we in het donker gelopen. Wel erg leuk we moesten in de hut in de openhaard koken. De dag daarna zijn we nog even naar een water poel gegaan en daarna weer op de terug tocht naar beneden. Ik weet niet goed wat ik nou zwaarder vind; klimmen of dalen. Het zijn zulke zware dreunen in je knieën als je afdaalt. Maar goed, toen we beneden waren zijn we naar Cape McClear gereden en daar overnacht. Er waren vrienden van Ran dus daar hebben we mee opgetrokken en hebben we gekanood. Wauw! wat gaaf om al die honderden mooie gekleurde visjes te zien, het water was zo helder. We zijn 2 nachtjes gebleven daar hadden we een Belgische meid ontmoet die naar Salima moest en daar kwamen we toch langs dus hebben we haar meegenomen. We zijn 1 nachtje in Senga Bay gebleven om vervolgens naar Lilongwe terug te gaan om de auto in te leveren. Ran wou een 4x4 huren dus zogezegd zogedaan hij heeft een kleine versie gehuurd en daar mee zijn we terug naar huis gegaan.

Thuis kwam ik gelijk weer in het drukte terecht. Bolero gaat door!! Dus hebben alle producten die we hebben gebakken om vervolgens de dag daarna een presentatie en proeverij te geven in Bolero. Oh wat heb ik een spijt dat ik mijn camera niet bij me had. Als bijtjes op honing of als vliegen op stront kwamen de mensen op ons af. Als ik trouwens mag kiezen doe dan maar de bijtjes hahaha. Het was een succes en het was erg leuk. We hadden 124 broden bij ons en nog veel meer. En raad eens we hebben alles verkocht. Ik zie zo nu en dan wel eens een soort palm boom met vruchten er in, dus ik ben natuurlijk nieuwsgierig wat het is. Gift legde uit dat een soort vrucht is die naar een hele zoete mango smaakt. ‘'Dat klinkt lekker, dat wil ik wel proeven, hoe kan je het er uit krijgen?'' Oh dat is een beetje een probleem, het is erg hoog en er in klimmen is erg gevaarlijk. ‘'But when they are tired they will fall down'' Hahaha de uitspraken kunnen zo leuk zijn hier.

Ik heb inmiddels ook weer een nieuw brood geïntroduceerd : een echte baguette. Lekker hoor. Duurt alleen 2 dagen om te bakken. Dag 1 maken we een voordeeg met een kleine hoeveelheid gist. Dat verzuurd en dan op dag 2 mengen we het met de andere grondstoffen en maken er een soepel deeg van. Die we tussen kleden laten rijzen en daarna op bakplaten over flippen met een stuk karton. In het begin hadden ze zoiets van het is veel te krokant. Maar nu waarderen ze het enorm en hebben we regelmatig vraag naar.

Ook heb ik een nieuwe menu kaart gemaakt waar ik wel tevreden over ben. Mathilde is hem aan het uitwerken. Ik heb er als één van de desserts, appel carré opgezet, dus dat betekent zelf bladerdeeg zetten en toeren. Is echt goed gelukt. Yeremiah kan trouwens nu ook croissants maken. Ben ik wel trots op, aangezien ze zeiden dat het te moeilijk voor ze is om dat te leren. Heb ik ze dat toch even mooi kunnen aanleren.

Nu we Bolero er bij hebben en Rumphi en de tuckshop en het restaurant van producten moeten voorzien, komen we sowieso personeel te kort maar zeker ook in apparatuur we hebben een te kleine oven, we hebben een donor nodig voor een 2^e oven. Je zou zeggen dan moet je keuzes maken en misschien het ene stop zetten, maar zo gemakkelijk gaat het niet omdat we ook aan moeten pakken wat we kunnen aan pakken aangezien we geld nodig hebben als income genarator voor de orphan care en de bakker te betalen.

Helaas gaat de tijd te snel en kom ik die juist tekort,de komende maanden ga ik me steeds meer op het restaurant richten. En ik kan me niet in 2en opsplitsen.

We hebben trouwens in de bakkerij, heel misschien een gigantische uitdaging, er kwam een mevrouw van World vision met de vraag of we 900 units small buns kunnen bakken (Lees 1 unit bestaat uit 10 bolletjes) dus dat betekend 9000 bolletjes. WOH kunnen we dat aan? Eh tja....tuurlijk kunnen we dat haha. Dus nu is het even afwachten of het ook daad werkelijk doorgaat.

Wordt vervolgd.....

Tiwonange

Verjaardags varken

06-04-2010

Afgelopen weekend ben ik naar Nyika National park geweest, wat een aparte ervaring was dat. Als eerste het landschap past totaal niet in Afrika. Het ziet er een beetje Schots/Iers uit, hoog gras berglandschap. Alleen de schapen missen nog en als je dan ineens een zebra ziet denk je dat klopt toch niet?!

Wel erg gaaf om juist in Afrika zo bijzonder landschap te zien en te ervaren. Het was er erg koud, oh wat heb ik het koud gehad. We hebben erg veel dieren gespot, dankzij onze gids Vasco. Hij doet ook onze brood verkoop in de stad als er even geen toeristen zijn die hij kan begeleiden, dus waarschijnlijk heb ik zijn naam al eens genoemd.

Hij deed het echt goed, hij zag overal wel wat en wist ook werkelijk alles te vertellen over alle plantjes alle dieren en vogels enz. We hebben er 2 nachten doorgebracht.

Dus ik heb ene erg leuk weekend achter de rug. En ik moet ook wel eerlijk bekennen dat ik er ook wel weer aan toe was even een weekend er helemaal uit.

Verder ben ik deze week weer zoals gewoonlijk erg druk geweest. De overgang van Chimwemwe is goed gegaan naar keuken. Dit is ook bekend terrein voor hem aangezien hij er al eerder chefkok is geweest. Hij moest alleen wel erg wennen om er weer te zijn.

Gift pakt het ook erg goed op als hoofd van de bakkerij. Ik kwam gisteren ochtend de bakkerij binnen en tot mijn grote verbazing was de bakkerij spik en span glanzend schoon, ik schrok er gewoon van. Ze hebben als verrassing de hele bakkerij goed schoon gemaakt voor mij, omdat ik de bakkerij een aantal keer vies heb aan getroffen, heb ik tegen ze gezegd dat ik net zoals ik in de keuken doe penalty's ga in voeren. In de keuken heb ik dat al een tijd geleden ingevoerd, dus moeten ze mij geld betalen. Voor het verkeerd gebruik van de kleuren snijplanken; rood voor raw beef blauw voor vis groen voor groenten wit voor fruit en brood en dan nog een oude witte voor rauwe kip. Maar ook als ze vergeten de schoonmaak lijsten in te vullen of ik vind de vriezers en koelkast vies.

Dus de bakkerij heeft daar heel slim op ingespeeld en die willen kosten wat het kost geen penalty's dus die zorgen er voor dat de bakkerij schoon houden en blijft.

Sowieso Gift is erg betrokken bij de bakkerij, hij heeft wat management punten op papier neer gezet en die met mij door genomen. Die aandacht punten wil hij met het personeel doornemen. Bijvoorbeeld waarom ben ik hier, wat is het belang van een goed product, waarom moet de bakkerij schoon zijn. Echt super!!!

Nu kan ik het ook wel hier op het blog vertellen. Terwijl Mathilde een week weg was naar Lilongwe, heb ik met Gift een schilder geregeld die voor mij reclame borden heeft gemaakt. Als verassing voor Mathilde en het project. Ik heb er 6 in totaal laten maken. Ééntje bij de ingang, één bij de bakkerij als wegwijs bord, één bij een rotonde als wegwijzer voor het restaurant en receptie en op de andere drie zijn de namen geschreven en hangen ook op de juiste plaats; Tuck shop, soup kitchen en de laatste hangt met een mooie schildering van een brood en een gebakje en de tekst ‘'Matunkha bakery welcomes you custemors'' Ze zijn erg mooi geworden. Terwijl dat in productie was kwam ik met het idee om iedereen van het restaurant en bakkerij/soupkitchen/tuckshop mee te laten betalen. Ik kwam op het bedrag van Mk 50,- dat is natuurlijk niet veel maar alle kleine beetjes helpen en dat is een goed bedrag wat ze goed kunnen missen. Het idee daar achter is/was van mij dat het niet alleen een cadeau van mij is maar van ons allemaal aan het matunkha centre. Dat vonden ze een erg goed idee en ze vertelde dat in hun cultuur dit erg veel betekende voor ze dat ik ze hier bij betrek.

De reden dat ik het niet eerder verteld had aan jullie was natuurlijk dat Mathilde er misschien achter kon komen haha.

Vandaag ben ik met Mariska ( one of the members from the M&M gang) mee geweest om eens te zien wat voor werk zij doet. Ze geeft trainingen aan scholen/leraren en leraressen om hun les methodes te verbeteren of te veranderen. Vandaag ging ze monitoren of haar training Engels heeft aan geslagen. Dus ging ze samen met een district school hoofd (hij heeft 13 scholen onder zich) een lerares monitoren en observeren. Ik mocht foto's maken. De lerares deed het volgens mij wel goed naar horen zeggen. Het gaat hier natuurlijk totaal anders dan in Nederland. Sowieso hebben leraren of leraressen wel 60 of meer kinderen in een klas. Dat zou in Nederland natuurlijk nooit kunnen. Gelukkig kon deze lerares goed orde houden.

De kerk van Marcel en Mariska ( M&M gang) in Nederland hebben geld ingezameld om golf platen te kopen voor een school die het nodig heeft. Dus hebben we 2 scholen bezocht die in aanmerking kwamen daarvoor. Ik heb foto's geschoten voor haar zodat ze die aan hun kerk gemeente kan door sturen. Bij het laatste bezoek kregen we een hele maaltijd voorgeschoteld; rijst met omelet en bruine bonen. Was erg lekker.

Ik vond het echt heel erg leuk en gezellig om eens iets totaal anders te doen. Het was wel een erg lange dag om van 6.15 tot 17.30 uur weg te zijn. Dus zit ik nu redelijk moe aan mij blog te werken.

Wat ook nog wel even leuk is om te vertellen is dat ik een training met de receptie/bediening heb gedaan hier. Ik heb ze wat gastvrijheids kneepjes bij gebracht, ze geleerd om met borden te lopen en netjes in serveren en netjes uit te halen. Natuurlijk leren ze er niets van als ik het alleen voor doe,dus heb ik rolspel met ze gedaan. De koks waren zogenaamd gasten en de receptie/bediening moesten die nestjes bedienen en behandelen. Haha dat was erg leuk. Ze hebben het goed opgepakt en zelfs thuis geoefend met borden lopen. Maar dat was vorige week en merk ik dat behalve Mathews de andere 2 het weer simpel gaan doen en de kantjes er van aflopen, dus moet ik weer een training gaan geven. Het zal me ooit gaan lukken ik weet het zeker.

Morgen ga ik weer lekker in de bakkerij aan de slag, jullie geloven het misschien niet maar er is een omslag gaande. De mensen zijn bruin brood ineens gaan waarderen en er komt steeds meer vraag naar maisbrood. Gift heeft gevraagd of ik wat theorie wil uit werken over de bakkerij dus dat ga ik s middags doen. Denk dat ik dat in het restaurant ga doen zodat ik ze in de keuken ook nog kan helpen

Yewo chomene voor alle belangstelling van jullie kant

?

10 t/m 13-04-2010

Dit weekend was een erg bijzonder weekend. Het was namelijk een heus en echt verjaardag weekend. Zoals jullie waarschijnlijk wel weten ben ik op 12 april jarig en heel toevallig is Rieneke de dag daarna jarig. Maar aangezien we gewoon druk zijn met ons werk hier en de dames erg druk zijn met het afronden van hun onderzoek. Hebben we besloten om dit weekend onze verjaardagen samen te vieren. Als thema hadden we een American party, dus iedereen die kwam moest war mee nemen. We hadden natuurlijk de Nanninga's en Marcel en Mariska uit genodigd. We mochten zelfs het huis van Marcel en Mariksa gebruiken om onze verjaardag te vieren, echt super! We hadden ook een groep Duitse vrijwilligers die ook in Rumphi verblijven uitgenodigd, maar helaas konden die niet. Sinds een weekje nu verblijft er ook een Chinese Schot hier,die voor vijf en een halve week als arts in het ziekenhuis werkt. Het is een ontzettend aardige spontane jongen van 23 jaar,dus hem hadden we ook uitgenodigd.

Natuurlijk liet ik het(mij kennende) niet totaal afhangen van het mee gebrachte eten. Dus ik had al in gedachten dat ik heel graag een lekkere beenham wou bereiden. Maar tja waar kun je die vinden? Na een beetje rondgevraagd te hebben zou Gift wel wat voor mij regelen. En ja hoor hier op Matunkha had iemand 2 varkens en heel toevallig wouden ze er één slachten. Dus hebben we Donderdag het varken geslacht, waar ik verdere details maar van achter laat. Heb de hammen gelijk in de pekel gezet. De volgende dag heb ik de hammen uit de pekel gehaald en een aantal uur in koud water gelegd en het water om de zoveel uur weer ververst. In de middag ben ik begonnen met koken. Op een houten vuurtje buiten bij de bakkerij. Die zelfde dag heb ik ook 2 schuim bodems gemaakt voor taart. Na een uur of 4 te hebben gekookt heb ik het vuur iets geminderd en ben gaan eten. Na het eten hebben Rieneke, lotte en Ran zoals die jongen heet gezellig om het vuur gezeten en gekletst. Ran heeft me heeeeel blij gemaakt. Hij had een fles wiskey bij zich, 10 jaar oude Jura. Dat was echt genieten. Zaterdag was het dan zo ver. Ik heb samen met Rieneke de taarten gemaakt en pompoen soep. We hadden een mokka schuim taart en een appelkruimel vlaai gemaakt. ze zijn erg goed gelukt. De ham had ik inmiddels al in de oven geschoven met wat bruine basterd suiker en honing. S avonds hebben we heerlijk gegeten en gekletst, het was echt super gezellig. Aangezien ik jarig was moest ik natuurlijk samen met Rieneke op de stoel staan....whahahaha. Heb erg leuke cadeaus gekregen.

Zondag was ik behoorlijk gaar. Het zelfde was ik ook Maandag op mijn echte verjaardag. Heb verder wel lekker gewerkt.

Dinsdag was het natuurlijk de echte verjaardag van Rieneke. Ik had niet echt een cadeau dus dacht ik wat kan ik haar geven of doen voor haar. Jullie kennen vast wel dat moment dat er in een stripboek of tekenfilm zo'n lampje boven iemands hoofd gaat branden als hij/zij een idee heeft. Nou dat was bij mij ook het geval hahaha. Ik ben naar de hoofd van de school gegaan en wat met hem besproken en afgesproken. Maak ik jullie nieuwsgierig? Mooi houden zo.

Na een aantal uurtjes was het dan zo ver. Ik ging Rieneke halen. Toen we bijna bij de school waren vroeg ik haar om haar ogen te sluiten. Ik pakte haar bij de hand en leidde haar naar het midden van het schoolplein. Toen mocht ze haar ogen op doen. Daar zaten alle 280 schoolkinderen klaar om ‘'happy birthday'' te zingen. Hahaha dat was erg leuk.

Naast dat ik de mensen hier de praktijk probeer te leren in de bakkerij en keuken. Heeft Gift mij gevraagd of ik ook wat theorie kan geven als les. Dus zo gevraagd zo gedaan. Ik heb een werkstukje gemaakt (ingekorte versie) over brood. Van meel tot deeg tot een vers geurend brood product. Maar dat werk natuurlijk niet, hun wat papieren geven en met ze doornemen, zodat ze het vervolgens na een tijdje weer vergeten. Dus heb ik ze gezegd dat ik ze twee weken de tijd geef om de theorie te leren en dat ik dan een toets ga geven. Sommige hebben geen les gehad op school dus dan is het toch wel pittig. Maar zo leren ze wel wat. Ze waren er toch erg dankbaar voor en als de toets geweest was moest ik weer met een nieuw hoofdstuk/onderwerp komen om daar vervolgen ook weer een toets over te geven.

Ik denk dat ik het in de keuken ook ga toe padden.

Vandaag heb ik Gift ook onderwezen in het managen van je personeel. Ik heb hem gezegd dat hij een schriftje moet gaan bij houden met op verschillende bladzijden de namen van het personeel in de bakkerij. Op de desbetreffende bladzijden kan hij notities bij houden die hij moet onthouden van die persoon. En na een aantal maanden kan hij een evaluatie gesprek houden met zijn personeel. Zodat hij leert wat er in het personeel om gaat en hij hem/haar de positieve maar ook opbouwende kritiek kan geven. Heb hem wel nadrukkelijk gezegd dat hij zo'n gesprek altijd positief moet houden, zodat desbetreffend persoon niet ontmoedigd wordt.

Het zelfde ga ik aan Chimwemwe voorleggen. Ik zal een evaluatie formulier gaan maken zodat het wat makkelijker word.

Ik heb de opdracht gegeven aan landscape om de vijver naast het restaurant schoon te maken. De vijver staat nu al tijden droog en is erg lelijk, sowieso al sinds ik hier gekomen ben. Dus hoop ik dat er weer een mooie vijver van gemaakt kan worden met vissen en plantjes. Het drukke seizoen staan voor d deur dus moet het restaurant wel mooi zijn. Ik hoop binnenkort een grote schoonmaak te houden in het restaurant.

Heel erg bedankt voor jullie felicitaties! Foto´s volgen nog van de laatste tijd

Tiwonanenge

Livingstonia avontuur

14-03-2010

Het is Zondag vandaag en wat doen we op Zondag na de kerk? Lekker wandelen in het bos.

Dus laat ik deze traditie ook hier voortzetten. Alleen zijn we niet naar de kerk geweest. Om 2 redenen, 1: de enige kerk die een Engelse dienste heeft spreekt mij en ook ons niet echt aan hier en is erg moeilijk te volgen met het gebrekkig en ook nog eens Afrikaans-Engels. 2: we wouden vandaag een berg beklimmen en aangezien het al gauw warm is, is het verstandig om al vroeg te beginnen met lopen.

Om 8 uur vertrokken we, wat mij betreft had het wel vroeger gemogen, maar nog even rustig ontbijten is natuurlijk niet verkeerd. We hadden met Mathews afgesproken, dat is dus een jongen van de receptie/bediening. Hij vroeg een tijd geleden wat mijn hobby's waren, en ik zei dat ik naast koken en bakken, altijd erg graag hele stukken liep met mijn hond. ‘'Voor je plezier lopen? Vroeg hij. Ja zei ik dat is erg ontspannend en goed voor je. Lopen jullie nooit een blokje om of even een wandelingetje maken? ‘'ehhhhh nee hahaha wij Malawiërs houden er niet van om voor je plezier te lopen, maar je mag het me wel leren!''

Dus vandaar dat hij ook mee ging, erg leuk en gezellig.

He was toch nog een behoorlijke pittige reis al zeg ik het zelf, we kwamen om half 10 aan en hebben even aan de voet van de berg gerust. Toen begon het klimmen en klauteren, pffff het was wel zwaar maar we hebben steeds als iemand moe was een gerust en wat gedronken en gegeten. Want je vocht pijl en je suiker in je bloed moet je goed op pijl houden in deze hitte. En dat was het zeker zeg, ik heb volgens mij na mijn weten nog nooit zo gezweet. Ik was dan ook helemaal verbaasd hoe nat ik was,zelfs mijn hand palmen waren zeik nat. Ik denk dat als ik als een vaatdoekje uitgewrongen werd er een complete wasbakvol uit zal komen, misschien zelf wel meer. Verder met het klimmen, het uitzicht was echt gaaf we konden over heel Rumphi heen kijken. Wat echt super irritant was, dat we steeds door heel hoog gras heen moesten klimmen en lopen dus dat bleef lekker plakken op je heerlijk plakkerige huid, jeuk dat ik had niet normaal meer. Nadat we eindelijk de top hadden bereikt ploften we op wat stenen neer. Mathews tilde een steen op en schrok, ''2 schorpioenen, ik denk dat we ze dood moeten maken'' Dood ? Zei ik. Waarom wil je ze dood maken, wij vallen hun lastig in hun eigen omgeving en niet andersom. Kijk als ze in je huis zaten dan kan ik begrijpen dat ze de onderkant van je schoen of wat dan ook vinden. ''Ja je heb wel gelijk'' zei Mathews.

Helaas willen de meest Malawiërs alles wat beweegt of leeft dood maken, geen idee waarom, erg triest dat ze dat doen.

Ik heb een paar mooie foto's van ze gemaakt.

De terug weg viel mij ook behoorlijk zwaar tegen. Het klimmen is erg zwaar maar het afdalen vind ik moeilijker. Steeds weer grip vinden om niet uit te glijden en ook steeds als je iets naar beneden klauterd krijgen je knieën weer een dreun. Het was zeker niet ongevaarlijk, los liggende stenen en best wel een steile afdaling. Maar we zijn weer veilig beneden aan gekomen. En ook weer thuis in het centrum.

20-03-2010

Zoals jullie zien sla ik bijna een hele week over, maar deze week is er niet veel bijzonders gebeurd. Dit weekend was wel erg bijzonder. We zijn naar Livingstonia geweest. Wat een avontuur was het weer pfff als ik er nu weer aan terug denk. Nou ja de heen en terug reis dan. We moesten om 8 uur beginnen met lopen om op tijd een mini busje te pakken. Mini busjes, een verhaal op zich zelf hahaha. Dat zijn kleine busjes waar je in europa maar met maximaal 10 man in mag zitten ofzo. Hier niet hoor.....de busjes rijden pas als ze afgeladen vol zitten. Dus als je weg wil moet je in de volste gaan zitten. We gingen dus in de voorste bus zitten die al aardig vol zat....lees 20 mensen. En uitgerekend ik zit opgevouwen met mijn reukorgaan onder een wel riekende Afrikaanse mannen oksel. Bweh ik wou dat ik verkouden was op dat moment. Kweet niet of jullie die circus act kennen van heel veel clowns die in een te kleine auto gaan zitten. Nou daar is zo'n act niets bij, vergeleken met een mini busje in Malawi.

De eerst stop moesten we er gelukkig uit....frisse lucht. Daar moesten we wachten tot er een mini busje of een auto waar we dan mee zouden kunnen liften, de kant van Livingstonia op ging. Inmiddels was het best wel gaan regenen dus stonden we heerlijk in de nattigheid te wachten. Er kwam een wat grotere bus aan waar we in zijn gaan zitten , maar niet echt fijn vonden aangezien er nog niet zo heel lang geleden zo'n bus de afgrond is in gereden. Maar we zijn veilig aan gekomen. Nadat we bij Chitimba waren aangekomen kon de lange wandel/klim toch beginnen. Het was erg bewolkt en de bergen waren in een mooie sluier van mist gehuld en de temperatuur niet erg hoog. En daar waren we dus erg blij mee, aangezien we zo lang moesten lopen. Mijn rugtas was best wel zwaar met mijn camera ehbo kistje, drinken, wat eten en wat kleren, dus dat sneed lekker in mijn schouders. Na een heel eind gelopen te hebben kwamen we 2 blanke mensen tegen, ik denk dat ze Iers waren. Met een giga back packers rugtas en ook nog eens een rugtas voorop gedragen. We wouden bij de Mushroom farm wat gaan drinken, nou niet gelijk rare dingen gaan denken want dat is de naam van een campsite. En de naam doet er wel eer aan, qua paddenstoelen dan, je ziet ze overal groeien. Maar goed we waren er nog niet dus vroegen we hoe lang ze al aan het lopen waren. ‘' we zijn nu vanaf the Mushroom farm, 2 uur aan het lopen'' ‘'maar wij zijn zwaar beladen'' ‘'dus voor jullie moet het wel iets sneller zijn'' Maar wij moeten de berg natuurlijk op en zij gingen naar beneden dus ik rekende er op dat het nog ruuuiiimmm 2 uur zou duren. Na een tijd kwamen in de sluier mist terecht. Wat een erg mooi effect gaf aan de omgeving, het werd er erg spookjes achtig van, alleen de elfjes miste nog.

Eindelijk kwamen we bij de musroomfarm aan. Echt een mooie en leuke campsite. Als je wat jonger bent, het word gerund door een jong Australisch koppel. Wat erg grappig was dat ze een bar hadden gemaakt in de openlucht, wat ook tevens als receptie dient. Helaas begon het te gieten dat goot van de regen. Gelukkig zaten we droog in half open restaurantje, waar heel toevallig 2 Nederlandse studenten zaten te eten. Ze hadden coschappen gelopen in Zuid-Afrika en nu hadden ze zeg maar vakantie en trokken ze door een aantal landen heen waaronder Malawi. Nadat we heerlijk wat gedronken hadden moesten we nog even plassen. Wat een ervaring was dat. Jullie zullen wel denken wat kan daar nou zo bijzonder aan zijn, maar het toilet was een apart iets. Als eerst werd je al verwelkomt door een geur die je niet wil ruiken, het was een half open huisje en het toilet moest je zoeken, nadat ik een dekentje zag trok ik die ergens vanaf. Bingo toilet gevonden........een verhoogde troon. Een eco compost toilet. En aangezien ze er echt een verhoogde troon van gemaakt hadden kan iedereen je zien staan als je moetplassen. Dus dacht tja dat ga ik dus echt niet doen en bovendien ik werd zowat onwel van de zogenaamde eco-compost geur. Dus snel weer de klep dicht gedaan en het dekentje er over heen gelegd. Gelukkig was de vloer niet dicht en waren er aan de zijkanten openingen dus heb daar maar geplast. Ik had eigenlijk een foto moeten maken van het toilet.

Nadat we al weer een tijdje vertrokken waren kwamen we bij de waterval. Wauw wat mooi zeg. Wel moesten we wat geld doneren, zodat ze de omgeving goed bij kunnen houden en mooi houden. We mochten zelf bepalen wat gaven.

2 jongens namen ons ook nog mee naar een grot waar je onder de waterval stond. Erg gaaf om te zien dat het water met zo'n enorme kracht naar bededen klettert. De 2 jongens wouden ook wat geld hebben maar we legde uit dat we niet 2 keer gaan betalen. Wat trouwens een indrukwekkende en belangrijke notitie is bij die grot, is dat die grot als vlucht en schuil/verbergplaats fungeerde voor de gevluchte slaven in die tijd.

We gingen weer op pad, op een gegeven moment was ik het echt best wel zat dat lopen en ik was erg moe. We hadden ook geen flauw idee hoe ver we nog moesten. Na een aantal uur kwamen we dan eindelijk aan in Livingstonia. We vertrokken om 10 uur met lopen en kwamen om 5 uur aan. Dus mag ik wel terecht zeggen dat ik moe was. We hebben overnacht in het Stone house welke van doctor Robert Laws was die Livingstonia heeft opgericht. Voor de geschiedenis over Livingstonia en over doctor Law kun je kijken op: http://en.wikipedia.org/wiki/Livingstonia,_Malawi

Het was gelukkig niet erg duur en hebben heerlijk beefstew met in olie gekookte frietjes gezeten. Zeg maar aardappels met jus alleen dan in de vorm van friet en olie als jus.....ach ja hij heeft zijn best gedaan. Het was een Malawische man die enorm slofte op zijn slippers, dus kon je hem altijd al van ver aan komen sloffen. Na heerlijk geslapen te hebben gingen we voor een lekker ontbijtje. Helaas moest hij ons mededelen dat er geen brood was en dat hij ons alleen chips kon geven als ontbijt......dus hebben we weer aardappels met olie jus gegeten, in ieder geval een stevig ontbijt voor de lange terug weg.

Op de terug weg was het weer het tegenovergestelde als gisteren, strak blauwe lucht en een erg scherpe warme zon. Nu hadden we bij een andere campsite een stop gemaakt. Wat een gave en mooie campsite. Met een geweldige leuke vrouw aan het roer. Echt een positief mens die rrn geweldig mooi project heeft naast haar camping. Het zogehete garden project. Ze probeert Malawiërs te leren dat je met weinig een complete groente/fruit garden kan hebben. Met alleen maar producten die hier in Malawi te vinden zijn. Ze maakt geen gebruik van gif en bijna geen kunstmest. De enig planten die ze kunst mest geeft zijn haar koffie struiken.....ja ze verbouwd koffie en nadat ik haar koffie geproefd had moet ik eerlijk bekennen dat het de lekkerste koffie is die ik tot nu toe in Malawi heb geproefd. In het restaurant dat de camping ook heeft maken ze alleen gebruik van de groenten en fruit uit de tuin. Echt super gaaf. Ze heeft het al aan verschillende scholen in het noorden van het land geleerd en die plukken er nu letterlijk de vruchten vanaf. Ze slaat eigenlijk 2 vliegen in 1 klap. Ze leert ze hoe je met weinig groots kan tuinieren en ze leert ze om gevarieerd te eten. En dat laatste is echt belangrijk, vooral voor de kinderen erg leuke dat de scholen het goed opgepakt hebben.

Nadat ze ons een rondleiding had gegeven in haar tuin project kregen we nog een glas mineraal water uit eigen bron, heerlijk. Ze vertelde ook dat ze het project nog verder gaan uitbreiden. Ze wil namelijk een heus groente/fruit bos gaan creëren. Misschien weten jullie wel dat een tropisch regen woud of en gewoon bos uit verschillende lagen bestaat. Van bomen, struiken en planten in verschillende hoogtes/lagen. Nu wil ze dat ook met fruit en groenten gaan doen om zo een bos te maken. Erg grappig.

Nadat we al weer een tijdje op weg waren kwam ik een kameleon tegen op de weg............wat een gaaf beestje is dat zeg. Erg leuk om hem van kleur te zien veranderen.

Na een aantal uur lopen kwamen we eindelijk weer beneden aan en konden we op een minibusje wachten voor de terugreis naar huis. Eindelijk stopte er een minibusje, maar uitgerekend had ik weeeeeeeeer pech. Hij zat aardig vol en ik moest laag bijna op de grond zitten...niet helemaal op de grond, ik at op de motor ofzo....heeeeeeeeeet dat het onder mijn kont werd niet normaal meer. Dus zei 1 van de meiden giet er dan wat water op, maar had ik dat maar niet gedaan....het water verdampte gelijk dus kreeg ik hete stoom tegen mijn billen. En daarboven op stond er ook nog een man voor me die over mij heen moest leunen om niet te vallen, dus had mijn reukorgaan ook weer eens pech..... en dat alles weer voor een rit van 2 uur. Arme ik.

We hebben dit weekend van Gods prachtige schepping/natuur/dieren mogen genieten, leuke en weer bijzondere mensen ontmoet en ook nog educatief bezig geweest. Wat wil je nog meer.

22-03-2010/27-03-2010

Deze week zijn er weer bijzondere ontwikkelingen geweest. Chimwemwe de hoofd van de bakkerij wordt chef kok in het restaurant. Er is op dit moment geen chef dus lopen de koks eigenlijk zonder leiding soms als kippen zonder kop los. Dus ben er wel blij mee en Gift wordt hoofd van de bakkerij.

Er is één Maartje aan het verhaal de vrouw van Chimwemwe werkt ook in het restaurant. En dat is eigenlijk een taboe hier dat man en vrouw samen werken, dat kan niet. Dus ze zijn een beetje bang dat de mensen weer gaan roddelen en verhalen de wereld in helpen die niet waar zijn. Nou ja we zien wel.

Ik weet niet meer of ik het wel of niet verteld had, zo ja dan nog een keer in de herhaling zo niet dan bij deze. Ik heb een nieuw brood geïntroduceerd: maisbrood. Het leven hier draait om nsima nsima en nog eens nsima. Dat is hun hoofd voedsel; dikke maïs pap dinges goedje. Dus tja waarom dan geen maïsmeel in brood gebruiken dus heb ik een maisbrood gemaakt. Oh nu schiet het me weer te binnen ik heb het al wel verteld. Maar er is een wedstrijd gehouden om een naam te verzinnen voor het brood. En de winnaar krijgt gratis brood. Dus dat is wel leuk. Ik heb al een hele mooie naam gehoord dus ben benieuwd of het dat gaat worden. Ik zit samen met Bert, Gift en nog iemand waar ik de naam even niet meer van weet in de jury. Dus de winnende naam houden jullie nog van me tegoed.

Waar ik trouwens ook heel blij mee ben is dat de Tuckshop en de bakkerij weer samen zijn en niet meer apart. Ik heb vandaag foto's gemaakt van de bakkers in hun uniform dus die zal ik even uploaden. De koks volgen nog. Aangezien Chimwemwe naar de keuken verdwijnt en Menson bijna 2 weken vakantie heeft moet ik de gaten gaan opvullen. En ook het rooster gaan aanpassen. Moet er nog even goed over na denken hoe ik dat ga doen.

Gisteren had ik een spannend avontuur....nou ja vond het gewoon ene beetje spannend en eng. Ik moest naar de kapper. De jongens in de bakkerij hadden gehoord dat ik naar de kapper wou maar niet goed durfde. Omdat ze hier eigenlijk alleen de African cut kennen, oftewel kaal. Wat echt super aardig en lief is dat ze voor mij zonder dat ik wist een afspraak hadden gemaakt met de beste kapper van heel Rumphi.

Nou daar kon ik natuurlijk geen nee meer tegen zeggen, anders beledig ik ze nog. Daar ging ik dan, naar volgens hun de beste kapper. We gingen naar een schuurtje waar allemaal kappers naast elkaar zitten. Ik heb even mijn verstand op nul gezet aangezien ik een beetje huiverig was voor de hygiëne. Maar ik was verbaasd dat het redelijk uitzag daar in het schuurtje. Ik werd begeleid door Yeremiah (1 van de bakkers) ze mompelde wat naar elkaar in het ChiTumbuka dus daar begon hij zonder aan mij te vragen wat ik wou. Ik heb het maar over me heen laten komen met in mijn achter hoofd als het echt niet door de beugel kan ga ik als nog voor de African cut. Hij had me de zogehete Brian cut aangemeten, dat is één van de drivers hier op het Matunkha center en die heeft geen kaal hoofd maar een heus model. Nou dat stond me dus totaal niet, dus vroeg ik het of het wat korter mocht. Moet er wel even bij zeggen dat het afentoe een marteling was. Jullie kennen het haar van een Afrikaan wel denk ik; stug en dik en kroezig. Dus de tondeuses zijn hartstikke bot en dat op mijn hoofdhuid en in mijn nek, dat deed soms echt pijn. Maar mijn gezicht en hoofd zijn ook gelijk gescrubd hoe? In Nederland worden er bij de kapper zachte kwastjes gebruikt om de haren van je gezicht weg te vegen, toch? Hier werd het gedaan met een kei en kei harde nagel/handen borstel, je weet wel om het vuil van je handen en vingers af te schuren. Ach ja nu heb ik een erg kort kapsel. Ben trouwens ook nog afgezet met de prijs. Het heeft me een euro gekost terwijl het me eigenlijk tussen de 50 en 80 euro cent had moeten kosten! Waar praten we eigenlijk over.

Ik wil trouwens ook via deze weg iedereen bedanken voor jullie leuke reacties en ook nogmaals voor jullie steun. Ga vooral door zal ik zeggen met reacties geven, dat vind ik erg leuk!!!

Nou ik moet weer gaan het is bijna 12 uur en ik moet de Tuckshop open gooien om brood te verkopen.

Tiwonanenge!!!?

Djoelan....

?

Slagerij ´´Matunkha´´

08-02-2010

Ik ben jullie helemaal vergeten te vertellen over de culturele tour die we vorige week hebben gedaan. Tja dar krijg je er van als je moe bent...dan vergeet je gewoon de helft.

Maar goed, de tour. We vertrokken in een iet wat overdreven grote safari aut, aangezien we maar met zn 3tjes waren. We kwamen ongeveer 9 uur aan en werden al door de lokale chief opgewacht.

Die als ik het goed heb, door Ben Zandvliet omgedoopt was tot chief klappertand. Haha goeie Ben. Klopt helemaal. Hij heeft een veels te groot kunstgebit in. Waar hij de hele tijd mee bezig is om op zijn plek te houden. Wat een man....maar echt super aardig. Na kennis gemaakt te hebben begon de tour die door zijn kleindochter geleid werd. Ben even haar naam kwijt.

We begonnen bij de apostel gemeenschap. Mannen met baarden en witte gewaden aan. Ze vertelde over hun geloofs overtuiging en dat ze elke Zaterdag(sabbat) bij elkaar komen om te bidden. Hun hoofd priester had ook een soort identiteit bewijs, met daarop geschreven dat hij priester was en dit papiertje daar bewijs van is. En met de vraag om hem gewoon te laten passeren aan de grens van een land zodat hij God's woord kan prediken.

Vond ze toch wel een beetje apart, sorry dat ik het zeg, Maar ze vertelde dat ze een vreemde verschijning voor ons uit zag gaan en wisten dat het de heilige geest was, en ze zagen visioenen voor ons. Als we terug in Nederland zijn zal alles goed met ons gaan en we worden heel erg rijk. Mooi visioen......zeker als je op het matunkha center hoort dat ze dat tegen alle gasten zeggen.

Oke verder, daarna gingen we naar het rietwever die manden, matten en andere dingen maakte van geweven riet. Erg knap hoe hij dat doet. Na de rietwever liet ze ons een zeepmakerij zien, wat niet bij de tour hoorde maar ze wou het toch graag laten zien. Toen gingen we naar blacksmith die bijlen en ander gereedschap smeed en maakt. Pottenbakster gezien, boom/planten kwekerij en daarna de witchdoctor. Dat had van mij niet gehoeven, maar aangezien het onderdeel van hun cultuur is hoort het er toch bij. Een erg donker huisje met dus een traditionele heler. Ze gebruikt allerlei kruiden en wortels om ziektes te genezen. Voordat ze de juiste medicijnen verzameld doet ze een dans om in trance te komen en door de geesten geleid te worden zodat ze precies weet wat voor ziekte een persoon heeft en welke medicijnen die nodig heeft. Erg eng....ik wou dan ook erg graag weg.

Als laatste gingen we weer terug naar chief klappertand. Haha. Hij ontving ons weer hartelijk en wist onze namen precies te vertellen. Hij was heel erg blij te horen dat we het erg leuk vonden om kennis te maken met zijn cultuur. Hij was zeer te spreken over het brood van Matunkha, vooral omdat het ongesneden zodat hij extra dikke plakken kan afsnijden. Toen kregen we een traditionele lunch in het huis van de chief. De chief at zelf niet mee uit respect, maar voor dat we aan de lunch begonnen zei hij nog wel tegen mij dat ik goed veel moet eten, waarom hij dat alleen tegen mij zei ik weet het niet???? Waarschijnlijk omdat ik niet zo groot ben, denk ik

We kregen nsima met verschillende relish. Witte bonen, soort kool met pinda's, gebakken kool, rundstoofpot en rijst als je Nsima niet lust. Nsima is een soort dikke brij van maïsmeel. Het valt als een baksteen op je maag. Maar het liet ons erg goed smaken. We hadden trek.

De Nanninga's hadden mij en de dames uitgenodigd om Zaterdag mee te gaan naar lake Malawi. Daar hebben ze een privé stuk strand. Het was een erg leuke tocht. We stopte ergens langs de weg en tot onze verbazing gingen we naar een plaatselijk museumpje haha het gaat over de cultuur daar in dat gebied. Wat een figuur zeg onze gids die tevens beheerder is. Hij zetten een soort masker op en een hoofdtooi. Zingen en dansen dat ie deed. Hij had stand up comedian moeten worden. Echt een mafkees. Bij het museum hoort ook een brug die van bamboe is gemaakt. nou we zij een klein stukje er opgelopen en gauw weer terug gegaan. Erg gammel.

Dat was leuk.

Toen gingen we weer verder en al gauw arriveerde we bij het strand. Wauw wat mooi. Ik heb de hele middag geluierd en wat gelezen heeeeeeerlijk om een hele dag niets te doen.

Aan het einde van de dag vond ik een chili struikje. De rijpe rode heb ik ervan geplukt en meegenomen. Mathilde vertelde dat ze bij hun thuis ook een grote struik hebben staan. Dus dat wordt binnenkort chili saus maker. S'avonds hebben we een kop weet ik veel wat er in zit soep gegeten maar het was erg lekker nog wat tv gekeken en toen erg voldaan mn bedje ingegaan

12-04-2010

Een erg drukke week is inmiddels al weer gepasserd. Wat gaat de tijd en wat gaan de dagen snel als je druk bent. En dat was ik deze week zeker. Ik vergeet steeds om alles op te schrijven wat ik mee maak dus vergeet ik weer de helft. Maar goed. Deze week heb ik een aantal nieuwe dingen in de bakkerij geïntroduceerd. Zoals de nu al in het ‘'matunkha center'' wereld beroemde ‘'Matunkha Bun'' dat is een grote bol van 250 gram. We wegen ze 300 gram af, maar na het bakken heb je precies 50 gram gewichts verlies doordat er natuurlijk vocht verdampt. De bollen laten we flink rijzen en bestrooien met bloem en maken er een mooi kruis in. Daarnaast heb ik maisbrood gemaakt en dus geïntroduceerd, ‘'nee dat kan niet, dat willen de mensen echt niet kopen'' zei Chiwemwe. Maar omdat iedereen hier Nsima eet. Dat is dus die mais pap brij goedje, en het vult je maag. Dacht ik tja waarom dan geen mais brood. Dus zogezegd zo gedaan. Een mais vloer brood gemaakt en met het resultaat was ik erg blij. Tuurlijk heb ik iedereen een stuk laten proeven in de bakkerij en tot waar ik stiekem op hoopte werd werkelijkheid. Ze vonden het erg lekker. ‘'Oke ik geef toe het is erg lekker'' zei Chiwemwe. Mama wees naar haar buik en toen wist ik het zeker dat dit misschien wel een succes kan worden. Want als een Malawiër naar zijn/haar buik wijst dan betekent het dat het goed vult en dat is goed.

Woensdag was ik geen kok of bakker, nee ik was slager. De dag begon al vroeg, om 5.30 uur stond ik klaar bij de dieren afdeling. Daar waren ze al bezig om een stier te vangen. Toen ze het ongelukkige dier te pakken hadden kon het beginnen. Eerst werd het beesie wat op zijn gemak gesteld door hem wat voer en stro te geven. Maar de andere stieren met name de grootste weet maar al te goed wat er gaat gebeuren, dus die was ontzettend kwaad. Loeien dat hij deed en met zijn voorpoot de grond om woelen. Ik zou natuurlijk ook door het dolle heen zijn als één van mijn vriendjes weg genomen werd en je weet wat er met hem gaat gebeuren. Dat maakte natuurlijk de stier die geslacht moest worden ook erg onrustig. En elke keer als de gene met de pin dicht bij kwam draaide hij weg. Op een gegeven moment ontsapte hij zelfs. Dus tja beesie helemaal in de stres en dat is natuurlijk niet goed voor het vlees. Ja sorry mensen, ik kijk er op dat moment net iets anders tegen aan. Ik zie een product lopen en denk wat kan ik er voor lekkers van maken. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat ik een dieren liefhebber ben. Want ik hou ontzettend veel van dieren en wil absoluut niet dat dieren pijn lijden of onnodig pijn lijden. Maar oke, terug naar de stier. Het beesie was weer gevangen en er werd weer geprobeerd het dier op zijn gemak te stellen, maar dat ging natuurlijk niet meer. De pin werd geprobeerd in het hoofd te slaan maar ik had al lang gezien dat ie te kort en niet zo scherp was. Dus lukte het niet en de stier raakte in paniek dus werd hij snel op de grond gedrukt en werd als nog de pin in zijn hoofd geslagen. Toen werd snel zijn hals slagader doorgesneden om leeg te bloeden. Zo en nu kan de trekker komen, trekker? Ja, om de stier omhoog te hijsen. Toen de stier hing kon het onthuiden beginnen. Dat werd vakkundig gedaan met vlijm scherpe....... aardappelschil mesjes.

Toen de stier in zijn blootje hing, werd hij naar beneden gehaald om zijn binnenkant eens goed te bekijken. Nee grapje, om te ontwijden. Helaas word er hier niet naar de technische delen gekeken maar gewoon weg in stukken gehakt en verkocht om er stoofpot van te maken. Dus voordat gebeurde, werden de filets(wordt in Nederland als ossenhaas verkocht, wat je weer op een menu kaart kan vinden als een lekker mals gebakken tournedos) uit de rug gesneden. Die kopen de Nanninga's, dus ik weet waar ik binnenkort een keer lekker ga koken.....en mee eten. Hahaa. Ik zelf heb een stuk lever gekocht. Misschien ga ik er paté van maken of gewoon lekker bakken met wat bacon, ui en wat paddenstoelen.

Ik heb een hele foto reportage gemaakt van de slachting, maar denk dat ik die niet plaats om jullie dat te besparen. Misschien een paar, maar de wat minder onsmakelijke zal ik niet plaatsen. Als het me überhaupt lukt om een keer foto's te plaatsen.

Ergens misschien een beetje verknipt dat ik er gewoon tegen kan en er zelfs een kop thee bij stond te drinken en een plak cake bij de slachting stond te eten. Maar als kok heb ik natuurlijk al een hoop dingen gezien en gedaan. Ben erg blij dat ik toch mijn eigen messen heb mee genomen, maar moet wel eerlijk zeggen dat ik het wel even zat was na een hele dag vlees te staan verwerken. We hebben 53 Kg aan vlees uitgebeend/gesneden en ontvliesd in de keuken. ?

Vandaag Vrijdag, kwamen we ineens ergens achter waar ik echt niet blij mee ben. Het blijkt dat de Tuck shop en de bakkerij helemaal niet bij elkaar horen en los van elkaar staan. En de bakkerij als het ware intern zijn producten aan de tuckshop verkoopt, die het vervolgens weer aan de klanten verkoopt. Niet helemaal logisch vind ik. Wat is dus het geval, er zijn in het verleden ergens prijzen vast gesteld en de producten worden dus voor die prijs aan de tuckshop verkocht. Maar ik heb kosten berekeningen gemaakt en aan de hand van de kosten berekening heb ik verkoop prijzen gemaakt. Om een voorbeeld te geven: een cinnamon bun verkopen we in de tuckshop of in de het dorp voor Mk 40,- maar in het verleden is vastgesteld dat de cinnamonbun voor Mk 55,-word verkocht. Dus intern word hij voor 55 verkocht terwijl de daadwerkelijke verkoopprijs 40 is. Een verlies van Mk 15,- voor de Tuckshop.

Geen idee hoe dat recht gedraaid kan worden?? Het verlies wat nu deze maand al gedraaid is kan natuurlijk niet meer recht getrokken worden. We kunnen ook niet ineens meer gaan vragen. Want dat verkoop je gewoon niet en sowieso heb ik eerst na gevraagd; wat zijn eerlijke verkoopprijzen? En wat doen de andere bakkerijen qua verkoopprijzen. Aan de hand van dat en de kosten berekening kom je op een verkoopprijs.

We zien wel weer hoe dit afloopt.

Morgen neem ik een rustig dagje.

Tiwonanenge!!!