08-02-2010

Ik ben jullie helemaal vergeten te vertellen over de culturele tour die we vorige week hebben gedaan. Tja dar krijg je er van als je moe bent...dan vergeet je gewoon de helft.

Maar goed, de tour. We vertrokken in een iet wat overdreven grote safari aut, aangezien we maar met zn 3tjes waren. We kwamen ongeveer 9 uur aan en werden al door de lokale chief opgewacht.

Die als ik het goed heb, door Ben Zandvliet omgedoopt was tot chief klappertand. Haha goeie Ben. Klopt helemaal. Hij heeft een veels te groot kunstgebit in. Waar hij de hele tijd mee bezig is om op zijn plek te houden. Wat een man....maar echt super aardig. Na kennis gemaakt te hebben begon de tour die door zijn kleindochter geleid werd. Ben even haar naam kwijt.

We begonnen bij de apostel gemeenschap. Mannen met baarden en witte gewaden aan. Ze vertelde over hun geloofs overtuiging en dat ze elke Zaterdag(sabbat) bij elkaar komen om te bidden. Hun hoofd priester had ook een soort identiteit bewijs, met daarop geschreven dat hij priester was en dit papiertje daar bewijs van is. En met de vraag om hem gewoon te laten passeren aan de grens van een land zodat hij God's woord kan prediken.

Vond ze toch wel een beetje apart, sorry dat ik het zeg, Maar ze vertelde dat ze een vreemde verschijning voor ons uit zag gaan en wisten dat het de heilige geest was, en ze zagen visioenen voor ons. Als we terug in Nederland zijn zal alles goed met ons gaan en we worden heel erg rijk. Mooi visioen......zeker als je op het matunkha center hoort dat ze dat tegen alle gasten zeggen.

Oke verder, daarna gingen we naar het rietwever die manden, matten en andere dingen maakte van geweven riet. Erg knap hoe hij dat doet. Na de rietwever liet ze ons een zeepmakerij zien, wat niet bij de tour hoorde maar ze wou het toch graag laten zien. Toen gingen we naar blacksmith die bijlen en ander gereedschap smeed en maakt. Pottenbakster gezien, boom/planten kwekerij en daarna de witchdoctor. Dat had van mij niet gehoeven, maar aangezien het onderdeel van hun cultuur is hoort het er toch bij. Een erg donker huisje met dus een traditionele heler. Ze gebruikt allerlei kruiden en wortels om ziektes te genezen. Voordat ze de juiste medicijnen verzameld doet ze een dans om in trance te komen en door de geesten geleid te worden zodat ze precies weet wat voor ziekte een persoon heeft en welke medicijnen die nodig heeft. Erg eng....ik wou dan ook erg graag weg.

Als laatste gingen we weer terug naar chief klappertand. Haha. Hij ontving ons weer hartelijk en wist onze namen precies te vertellen. Hij was heel erg blij te horen dat we het erg leuk vonden om kennis te maken met zijn cultuur. Hij was zeer te spreken over het brood van Matunkha, vooral omdat het ongesneden zodat hij extra dikke plakken kan afsnijden. Toen kregen we een traditionele lunch in het huis van de chief. De chief at zelf niet mee uit respect, maar voor dat we aan de lunch begonnen zei hij nog wel tegen mij dat ik goed veel moet eten, waarom hij dat alleen tegen mij zei ik weet het niet???? Waarschijnlijk omdat ik niet zo groot ben, denk ik

We kregen nsima met verschillende relish. Witte bonen, soort kool met pinda's, gebakken kool, rundstoofpot en rijst als je Nsima niet lust. Nsima is een soort dikke brij van maïsmeel. Het valt als een baksteen op je maag. Maar het liet ons erg goed smaken. We hadden trek.

De Nanninga's hadden mij en de dames uitgenodigd om Zaterdag mee te gaan naar lake Malawi. Daar hebben ze een privé stuk strand. Het was een erg leuke tocht. We stopte ergens langs de weg en tot onze verbazing gingen we naar een plaatselijk museumpje haha het gaat over de cultuur daar in dat gebied. Wat een figuur zeg onze gids die tevens beheerder is. Hij zetten een soort masker op en een hoofdtooi. Zingen en dansen dat ie deed. Hij had stand up comedian moeten worden. Echt een mafkees. Bij het museum hoort ook een brug die van bamboe is gemaakt. nou we zij een klein stukje er opgelopen en gauw weer terug gegaan. Erg gammel.

Dat was leuk.

Toen gingen we weer verder en al gauw arriveerde we bij het strand. Wauw wat mooi. Ik heb de hele middag geluierd en wat gelezen heeeeeeerlijk om een hele dag niets te doen.

Aan het einde van de dag vond ik een chili struikje. De rijpe rode heb ik ervan geplukt en meegenomen. Mathilde vertelde dat ze bij hun thuis ook een grote struik hebben staan. Dus dat wordt binnenkort chili saus maker. S'avonds hebben we een kop weet ik veel wat er in zit soep gegeten maar het was erg lekker nog wat tv gekeken en toen erg voldaan mn bedje ingegaan

12-04-2010

Een erg drukke week is inmiddels al weer gepasserd. Wat gaat de tijd en wat gaan de dagen snel als je druk bent. En dat was ik deze week zeker. Ik vergeet steeds om alles op te schrijven wat ik mee maak dus vergeet ik weer de helft. Maar goed. Deze week heb ik een aantal nieuwe dingen in de bakkerij geïntroduceerd. Zoals de nu al in het ‘'matunkha center'' wereld beroemde ‘'Matunkha Bun'' dat is een grote bol van 250 gram. We wegen ze 300 gram af, maar na het bakken heb je precies 50 gram gewichts verlies doordat er natuurlijk vocht verdampt. De bollen laten we flink rijzen en bestrooien met bloem en maken er een mooi kruis in. Daarnaast heb ik maisbrood gemaakt en dus geïntroduceerd, ‘'nee dat kan niet, dat willen de mensen echt niet kopen'' zei Chiwemwe. Maar omdat iedereen hier Nsima eet. Dat is dus die mais pap brij goedje, en het vult je maag. Dacht ik tja waarom dan geen mais brood. Dus zogezegd zo gedaan. Een mais vloer brood gemaakt en met het resultaat was ik erg blij. Tuurlijk heb ik iedereen een stuk laten proeven in de bakkerij en tot waar ik stiekem op hoopte werd werkelijkheid. Ze vonden het erg lekker. ‘'Oke ik geef toe het is erg lekker'' zei Chiwemwe. Mama wees naar haar buik en toen wist ik het zeker dat dit misschien wel een succes kan worden. Want als een Malawiër naar zijn/haar buik wijst dan betekent het dat het goed vult en dat is goed.

Woensdag was ik geen kok of bakker, nee ik was slager. De dag begon al vroeg, om 5.30 uur stond ik klaar bij de dieren afdeling. Daar waren ze al bezig om een stier te vangen. Toen ze het ongelukkige dier te pakken hadden kon het beginnen. Eerst werd het beesie wat op zijn gemak gesteld door hem wat voer en stro te geven. Maar de andere stieren met name de grootste weet maar al te goed wat er gaat gebeuren, dus die was ontzettend kwaad. Loeien dat hij deed en met zijn voorpoot de grond om woelen. Ik zou natuurlijk ook door het dolle heen zijn als één van mijn vriendjes weg genomen werd en je weet wat er met hem gaat gebeuren. Dat maakte natuurlijk de stier die geslacht moest worden ook erg onrustig. En elke keer als de gene met de pin dicht bij kwam draaide hij weg. Op een gegeven moment ontsapte hij zelfs. Dus tja beesie helemaal in de stres en dat is natuurlijk niet goed voor het vlees. Ja sorry mensen, ik kijk er op dat moment net iets anders tegen aan. Ik zie een product lopen en denk wat kan ik er voor lekkers van maken. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat ik een dieren liefhebber ben. Want ik hou ontzettend veel van dieren en wil absoluut niet dat dieren pijn lijden of onnodig pijn lijden. Maar oke, terug naar de stier. Het beesie was weer gevangen en er werd weer geprobeerd het dier op zijn gemak te stellen, maar dat ging natuurlijk niet meer. De pin werd geprobeerd in het hoofd te slaan maar ik had al lang gezien dat ie te kort en niet zo scherp was. Dus lukte het niet en de stier raakte in paniek dus werd hij snel op de grond gedrukt en werd als nog de pin in zijn hoofd geslagen. Toen werd snel zijn hals slagader doorgesneden om leeg te bloeden. Zo en nu kan de trekker komen, trekker? Ja, om de stier omhoog te hijsen. Toen de stier hing kon het onthuiden beginnen. Dat werd vakkundig gedaan met vlijm scherpe....... aardappelschil mesjes.

Toen de stier in zijn blootje hing, werd hij naar beneden gehaald om zijn binnenkant eens goed te bekijken. Nee grapje, om te ontwijden. Helaas word er hier niet naar de technische delen gekeken maar gewoon weg in stukken gehakt en verkocht om er stoofpot van te maken. Dus voordat gebeurde, werden de filets(wordt in Nederland als ossenhaas verkocht, wat je weer op een menu kaart kan vinden als een lekker mals gebakken tournedos) uit de rug gesneden. Die kopen de Nanninga's, dus ik weet waar ik binnenkort een keer lekker ga koken.....en mee eten. Hahaa. Ik zelf heb een stuk lever gekocht. Misschien ga ik er paté van maken of gewoon lekker bakken met wat bacon, ui en wat paddenstoelen.

Ik heb een hele foto reportage gemaakt van de slachting, maar denk dat ik die niet plaats om jullie dat te besparen. Misschien een paar, maar de wat minder onsmakelijke zal ik niet plaatsen. Als het me überhaupt lukt om een keer foto's te plaatsen.

Ergens misschien een beetje verknipt dat ik er gewoon tegen kan en er zelfs een kop thee bij stond te drinken en een plak cake bij de slachting stond te eten. Maar als kok heb ik natuurlijk al een hoop dingen gezien en gedaan. Ben erg blij dat ik toch mijn eigen messen heb mee genomen, maar moet wel eerlijk zeggen dat ik het wel even zat was na een hele dag vlees te staan verwerken. We hebben 53 Kg aan vlees uitgebeend/gesneden en ontvliesd in de keuken. ?

Vandaag Vrijdag, kwamen we ineens ergens achter waar ik echt niet blij mee ben. Het blijkt dat de Tuck shop en de bakkerij helemaal niet bij elkaar horen en los van elkaar staan. En de bakkerij als het ware intern zijn producten aan de tuckshop verkoopt, die het vervolgens weer aan de klanten verkoopt. Niet helemaal logisch vind ik. Wat is dus het geval, er zijn in het verleden ergens prijzen vast gesteld en de producten worden dus voor die prijs aan de tuckshop verkocht. Maar ik heb kosten berekeningen gemaakt en aan de hand van de kosten berekening heb ik verkoop prijzen gemaakt. Om een voorbeeld te geven: een cinnamon bun verkopen we in de tuckshop of in de het dorp voor Mk 40,- maar in het verleden is vastgesteld dat de cinnamonbun voor Mk 55,-word verkocht. Dus intern word hij voor 55 verkocht terwijl de daadwerkelijke verkoopprijs 40 is. Een verlies van Mk 15,- voor de Tuckshop.

Geen idee hoe dat recht gedraaid kan worden?? Het verlies wat nu deze maand al gedraaid is kan natuurlijk niet meer recht getrokken worden. We kunnen ook niet ineens meer gaan vragen. Want dat verkoop je gewoon niet en sowieso heb ik eerst na gevraagd; wat zijn eerlijke verkoopprijzen? En wat doen de andere bakkerijen qua verkoopprijzen. Aan de hand van dat en de kosten berekening kom je op een verkoopprijs.

We zien wel weer hoe dit afloopt.

Morgen neem ik een rustig dagje.

Tiwonanenge!!!