Prive gids
17-02-2010
Ik kan nu al een aantal dagen heerlijk uitslapen. Erg fijn om niet om 3.45 op te hoeven staan. Toch heb ik erg onrustig geslapen, werd wakker gemaakt door een raar gepiep. Het klonk precies zoals je een raam aan het schoon maken bent. Dus dacht, er zal toch niemand proberen om naar binnen te komen? Maar het gepiep/geluid bleef maar doorgaan. Een erg raar tijdstip om ramen te gaan lappen, dus ben voorzichtig mijn kamer uitgegaan met mijn zakmes in mijn hand. Tja ik moest toch wat. Heb niets kunnen vinden en de honden sliepen ook gewoon. Dus als er iemand was geweest dan hadden ze wel aangeslagen. Ben dus maar gewoon mijn bed ingedoken, met het gepiep dat er deze ochtend nog altijd was. Nou ja… Gisteren kreeg ik weer eens een klacht over de bolletjes ( buns), maar deze keer was het als grapje bedoeld. ‘’De mensen klagen weer over de bolletjes’’ zei Gift, dat is één van de bakkers. Hij heeft polio gehad en loop daardoor mank. Nee he, wat dan nu weer, zei ik. ‘’ Dat er geen bolletjes meer zijn, of we er mee gestopt zijn’’ ‘’Ze vinden ze erg lekker’’ Pfff gelukkig is dat alles… haha…nog zo’n rare klacht of ik werd gek. Dus hebben we weer bolletjes gemaakt. Deze keer heb ik ze echt super groot laten rijzen. Helaas kan ik ze hier niet in 8minuten afbakken. Ze moeten er rond de15 minuten in, om toch een mooie bruin kleurtje te krijgen. Tis echt een oude bakkers oven, dus hij heeft wat meer moeite op temperatuur te komen. En dat duurt ook echt lang. Maar ben allang blij dat we er één hebben. Heb ook de kosten berekeningen overgedragen aan de accountant hier, die was er wel blij mee geloof ik. De dieren afdeling plukte mij weer weg van mijn werk in de bakkerij. Deze keer moest ik naar een ziek paard komen kijken. Hij valt in een rap tempo af en zijn balzak ik zo hard als beton. Ook had hij kleine zweertjes op en tussen zijn benen. We hebben de zweertjes ontsmet met wat verdunde detol. En in gespoten met wond spray. Meer kan ik ook niet doen en weet ik ook niet. In de avond heb ik flyers gemaakt voor de bakkerij. Ben benieuwd hoe de mensen daar op reageren.
18-02-2010
‘S ochtends vroeg moet ik de drie apen eten geven. Wat een figuren zijn dat zeg. En smekken dat ze doen als ze eten. Ze zijn echt gek op bananen en ander fruit. Ook denken ze stoer te zijn door mij te intimideren. Als ik toe kijk hoe ze eten en als ik dan oog contact heb met één van hun. Dan begint die gene tegen het hek aan te springen en geknor geluid te produceren, om mij bang te maken. Toen ik de bakkerij binnen kwam, waren ze al bezig met het deeg. Dus heb gelijk gezegd dat we hierna eerst wachten tot Vasco onze bezorgen weer terug komt. Zodat we kunnen zien hoeveel brood er verkocht is. En dat we terwijl we toch moeten wachten, cinnamon buns gaan maken. Omdat we die vanmiddag weer nodig hebben. Ze snapte het. En ook waarom. De cinnamon buns waren deze keer super goed. Heb de oven echt hoog gezet(265C) maar zoals ik al eerder zei. Het is echt een bejaarde bakkers oven. Zodra hij een bepaalde ingestelde temperatuur heeft behaald. Dan zakt hij vervolgens weer razend snel naar beneden om vervolgens niet meer terug op de ingestelde temperatuur te komen. Dus kan je niet die echt zachte bolletje of bollussen(cinnamon buns) verkrijgen zoals je dat graag zou willen zien/hebben. Maar des niet al te min, voor hier verkrijgen we een prima product. De bollussen waren mooi gebakken. Dus toch nog redelijk zacht van binnen. Inmiddels was Vasco ook weer terug van het verkopen van ons brood. Helaas had hij weer een hoop brood over. Maar had wel 60 bolletjes verkocht. En de mensen waren erg enthousiast over mijn flyer. Hun interesse was gewekt. En Vasco vroeg of ik er nog meer wil maken. Ook ging de verkoop in de Tuck-shop aan de bakkerij, erg goed vandaag. Hopen dat dit doorzet. En dat de mensen door de flyer naar matunkha komen. We verkopen het hier net iets goedkoper dan aan de winkels in Rumphi. Daar zijn al vragen over geweest, of we ook in winkels in de stad niet goedkoper kunnen worden. Dus wie weet komen ze op den duur toch naar Matunkha. De eerste stappen zijn in iedergeval gezet. Toen Gift naar het gebakken brood en bollussen keek, zij hij met een trotse glimlach op zijn gezicht, nu zijn we een echte bakkerij. Ik hou er helemaal niet van om te opscheppen. Maar vind het toch wel leuk om met jullie te delen. Ze zijn erg leergierig en ze vertelde me vandaag dat ik alles heel duidelijk uitleg en heel erg geduldig met ze ben. En dat ik ook altijd, het waarom ik iets doe uitleg. Dus daar bedankte ze heel erg voor. Toch erg leuk om te horen. Volgende week of de week daar op, ga ik ze croissants leren maken. Ben er van overtuigd dat ze het kunnen. Na de bakkerij ben ik de keuken ingedoken. Om het nieuwe menu te bespreken en aan de mice en place te beginnen. We hebben toch 3 gerechten in elkaar gedraaid. Het had erg hard geregend en zoals wel vaker gebeurd viel de stroom uit. Dus hebben we met kaars lichtjes in de keuken gekookt. Geeft weer eens een andere dimensie aan het werken. ‘s avonds heb ik de Ihmalaga gegeten. Dat is een eenspan gerecht met gehakt, aardappels, plantains(bakbananen) kool,tomaten en uien. Moet erg lekker zijn. Alleen is er wel even een maar, waar ik tijdens mijn maaltijd achter kwam. Ze hebben onrijpe plantains gerbuikt. En hebben ze de bakbananen gekookt en niet eerst even gebakken om vervolgens aan het potje toe tevoegen. Dus wordt het gerecht gelijk heel meelachtig. Dus tja wel even gevraagd hoe dat zit. Ja de plantains waren nog niet rijp. Anders konden we het gerecht niet maken. Dus heb ik maar geduldig uitgelegd dat we de volgende keer het gerecht pas gaan maken als de bananen rijp zijn. Ook de dieren afdeling kwam weer naar me toe. Deze keer met een ander paard. Het arme dier had een enorm gezwel op zijn borst waar bloed en pus uit kwam. Ook waren zijn benen erg opgezet van het vocht. Heb echt geen idee wat ik hier mee aan moest. Dus heb ze de pus wond laten ontsmetten en met een gaasje laten afdekken. Aangezien de vliegen het erg lekker vonden om er in te gaan zitten. En als ze daar eitjes leggen, krijgt het beesie nog meer ellende
19-02-2010
In de ochtend gewoon gewerkt in de bakkerij. De kinderen hebben vakantie hier. Dus was er een afsluiting in de grote hal. De kinderen waren allemaal erg opgewekt. Ook waren er een hoop volwassen mensen aanwezig. Denk de ouders of en familie. Zoals elke dag was de tuckshop ook weer geopend. Alleen op een gegeven moment liep de verkoop een beetje staak. Dus overlegde we even hoe of wat, en kwamen we op het idee om nieuwe flyers uit te printen. Zo gezegd, zo gedaan. Pratricia die in de tuckshop staat alsverkoper, heeft de flyers uit gedeeld aan de mensen die uit de meeting hall kwamen. En warempel er stond een heuse rij voor de shop. Dus dat was erg mooi. Er staat een gloed nieuwe vriezer in de bakkerij, alleen werd die nog steeds niet gebruikt omdat ze op een stroom beveiliging wachten. Vanaf dag één dat ik hier in het matunkha center aan het werk ben., push ik chiwemwe om er voor te zorgen dat hij die vriezer in orde krijgt zodat hij functioneel wordt. Vandaag was het dan eindelijk zo ver, hij doet het. Nu hoeven we minder weg te gooien en kunnen we wat meer vooruit werken. Er komen vanaf Zondag 41 weeskinderen met hun leraren een hele week naar het centrum. Dat betekend een erg drukke week. Ze krijgen elke dag ontbijt/lunch/diner en thee met een koekje tussen door. Dus hebben we koekjes gebakken. Spritsen en chocolade Goudse moppen of hoe je het ook wil noemen. De spritsendeeg moet je dus spuiten en dat hebben ze dus nog nooit gedaan. Dus heb ik er een partij voor gedaan en toen mochten de bakkers aan de slag. ‘’Dat is toch nog best wel moeilijk‘’,zeiden ze. Aangezien we niet veel tijd meer hadden heb ik het overgenomen en afgemaakt. ‘’Ik weet wel een manier hoe ik het jullie goed kan leren’’. ‘’ Als we een keertje tijd hebben, vullen we een spuitzak met margarine’’. Zo kunnen ze mooi spuit technieken oefenen, zonder dat er iets weg gegooid hoeft te worden. In de middag heb ik niet meer in de keuken geholpen, was een beetje op. ‘s avonds waren we uitgenodigd bij Duitse studenten die hier via hun school/opleiding zitten. Dat was erg gezellig, we hebben lekker gegeten. Bruine bonen, rijst en salade van kool/tomaat/ui. En ze hadden zelfs voor een toetje gezorgd, ze hadden een appel cake gebakken. Erg leuke mensen. Één van de jongens bood ons zelfs een taxi naar huis aan. Alleen ik had een biertje mee gedronken, dus moest er even een nood stop gemaakt worden onder weg. Ik knapte zowat. Als je het gevoel van opgelucht wil omschrijven, dan is dit denk ik wel echt een goed voorbeeld,hoe opgelucht ik me daarna voelde. Het was al laat ( 10.00 uur bij jullie 9.00 uur) dus ben gelijk naar bed gegaan.
20-02-2010
De bakkers waren i.v.m. de komst van de wees kinderen morgen Zondag, al om 2 uur s nachts begonnen. Zodat ze s middags konden stoppen en naar bed konden gaan. Want Zondag beginnen ze al weer om 6 uur en werken door tot 20.00 uur. Omdat de bakkerij/soup kitchen aan elkaar verbonden is,en de kinderen en staff moeten eten. Ik ben om 5.30 begonnen. Pfff ik had erg veel moeite om wakker te worden. Na wat mee geholpen te hebben met de productie van het brood, ben ik weer snel naar huis gegaan om me om te kleden. Zodat ik weer kon helpen bij de ezel. Daarna snel gedoucht en naar de keuken gegaan om wat dingen te bespreken en wat ingrediënten mee te nemen naar d bakkerij om vegetarisch pizza te maken, omdat er geen oven in de keuken is. Daar heb ik de dienst overgenomen van de bakkers. Ze waren bezig met bollussen, maar terwijl ik zo keek, zag ik al dat er iets niet klopte. Ik telde het aantal en kwam op 58 stuks uit. Terwijl het recept voor 75-80 stuks is. Dus ik vroeg heb je wel exact het deeg afgewogen? Ja dat heb ik. En toe vroeg Chiwmwe aan Menson heb je exact 5 kg bloem afgeogen? Ja dat heb ik, kijk ik heb tot hier gewogen. 1-2-3-4-5 kg. Tot hier bedoel je? Ja. Eh menson dat is 3 kg! Oh ik ben 1 kg vergeten. Zucht en nog een zucht van mij. Dat betekend dus dat je alles voor 5 kg heb afgewogen alleen de bloem dus niet. Nu hebben we iet wat zoutige bollussen. Maar ze smaken gelukkig nog wel goed….alleen iet wat zouter. Echt super aardig was dat omdat ik nu alleen zou werken, ze speciaal Jeremiah hadden gevraagd om van zijn vrije dag naar hier te komen om mij te assisteren. Dus was aardig verbaasd toen ik hem zag. Heel aardig maar tis jou vrije dag dus je kan gewoon weer gaan. Nadat ik alleen was ben ik rustig een recept voor zachte bolletjes gaan draaien en ondertussen de bollussen afgebakken. Ik weet nu dat ik geen zachte bolletjes meer in mijn ééntje ga maken, in deze warme temperaturen. Het deeg droogt aardig snel uit en rijst als een dolle. Dus daar kun je in je uppie niet tegen op werken. Maar gelukkig zijn ze toch nog aardig gelukt. Daarna de pizza’s gemaakt. Toen ik bijna klaar was merkte ik dat ik aardig opgebrand was. Had mijn lunch gemist en niet gedronken. Dus ben eerst naar het restaurant gegaan om daar een halve kan limonade op te drinken.
21-02-2010
Het is vandaag Zondag en we zijn naar de kerk geweest. Die al om 8.00 uur begon. Maar goed dit is Afrika, dus begon de dienst wat later omdat de geluidsinstallatie nog geïnstalleerd moest worden. Toen we aankwamen waren er hooguit 8 mensen. Maar nadat alles geïnstalleerd was en de kerkklok geluid werd. Stroomde de kerk ineens vol. Wat betreft de kerkklok, dat is een oud vreem van een band. Die hangt aan een boom en er wordt dan met een soort hamer hard op geslagen. De kerk/dienst die we bij woonde was gereformeerd. Er werd geopend door een vrouw die echt wel heel mooi kon zingen. Terwijl ze haar baby droeg. De dienst was in het Engels alleen ik kon de dominee totaal niet verstaan en dus niet volgen. Ook zaten de vrouwen en mannen apart, maar Lotte en Rieneke zaten gewoon naast mij aan de mannen kant. Omdat wij gasten waren moesten we naar voren. Ieder van ons moest zich voorstellen. Toen werden we met 4x in hun handen geklap verwelkomt. Na de dienst gingen we weer naar huis. Op weg naar huis kwamen we ineens Menson tegen, hij vertelde dat hij hier woonde. En nodigde ons gelijk uit om in zijn huisje te komen kijken en kennis te maken met zijn vrouw en kinderen. Ik denk dat als je in nederland zo’n klein huisje heb, je al aardig gauw geïrriteerd raakt op elkaar als je steeds zo dicht op elkaars lip zit. Maar goed dat kan je natuurlijk niet vergelijken met onze cultuur en opgroeien. Hij vond het jammer dat hij niet wist dat we hier langs zouden komen anders had hij wel voor wat eten gezorgd. Dus wou hij ons gauw uitnodigen om s avonds te komen eten. Hoe gast vrij kun je zijn. Ik was erg moe dus heb geprobeerd wat te slapen in de middag, alleen kom kwam ik er moeier uit dan dat ik er inging. Toen kwam Lotte me ophalen of ik nog zin had om te wandelen. Ik was erg moe maar dacht het me wel goed zou doen. En ben maar wat blij dat ik het gedaan heb. We zijn gaan lopen en op een gegeven moment liep er een jongen met ons mee. Hij stelde zich voor en vroeg wie we waren. Eerst vond ik het een beetje vervelend dat hij zo met ons mee liep. We vroegen de weg naar boven toe om op de berg te komen. Hij zij dat er geen pad naar boven was. Maar tot onze verbazing begon hij ons voor te gaan. En zo veranderde hij ineens in onze privé gids. Hij heeft ons helemaal naar boven geleid en omdat het erg begon te regenen stelde hij voor om onder een boom te gaan schuilen. We zijn ergens in de struiken onder een boom gaan schuilen. Toen we daar zo stonden begon hij ineens over mijn armen heen te wrijven. Er zat wat vuil op mijn armen en hij haalde het er af, ik wist even niet zo goed wat ik hier mee aan moest. Wel erg aardig. Later nam hij ook de water fles van Lotte over. Het was een toch zeker niet zonder gevaren. Want het was erg stijl en er was geen pad. Maar toch wist hij ons veilig weer naar beneden te brengen. Toen we weer bijna bij het matunkha center aan kwamen nam hij afscheid van ons. We hebben hem nog uitgenodigd om wat komen drinken in het restaurant, maar hij moest weer naar huis omdat het zo donker zou worden. Morgen kon hij wel komen want dan zou het overdag zijn. Hij begon weer aan zijn terug tocht. Lotte en ik hoopte dat hij niet weer helemaal terug hoefde, aangezien hij weer het zelfde pad terug nam. De arme jongen.
21 tm 27-02-2010
Ik ben even een aantal dagen kwijt aangezien ik deze week erg druk ben geweest De Nanninga’s zijn inmiddels ook weer terug. Na een vermoeiende tijd en reis moesten zij ook weer gelijk aan de bak. Ben erg blij dat Mathilde de dieren afdeling weer heeft overgenomen. Niet dat ik het niet leuk vond, maar het was gewoon te veel, te vermoeiend en eigenlijk ook erg irritant om steeds maar weer om te kleden. Want in mijn koks uniform kan ik natuurlijk niet naar de dieren afdeling. Deze week waren er allemaal weeskinderen die zeg maar kamp hadden. Er waren allemaal activiteiten te doen voor ze. En wat zeker heel erg benadrukt werd, en dus ook als boodschap mee gegeven werd. Hier niet zomaar een leuke week te hebben, maar ook echt opzoek te gaan naar God en deze week samen met onze Here Jezus in te gaan. Dan zul je pas echt een mooie en leuke week tegemoet gaan en rijk terug gaan. Ze waren hier van Zondag t/m Zaterdag ochtend. Elke dag kregen ze ontbijt lunch en diner. Allemaal bereid door mamma in de soup kitchen. Om 20 uur kregen ze een kop thee met een koekje. Vrijdag avond kregen ze een gala diner. Dat is dus erg bijzonder. Ze kregen een 3 gangen menu. 1. Matunkha egg and chicken bite 2. American hamburger with hips and salade 3. Dutch pancakes fild with banana and icing sugar Oftewel een gevuld eitje met een stukje kippenworst, broodje hamburger en aangezien de frituur in de soup kitchen nog niet werk; in de oven geroosterde aardappeltjes. En klein pannenkoekje gevuld met banaan en bestrooid met wat poeder suiker. Mathilde had samen met Shari (een Duitse vrijwilligster) de main hall omgetoverd tot een echt restaurant. Compleet met lichtjes tafels stoelen en mooie doeken. Het liep allemaal erg gesmeerd. Wel erg grappig om te zien dat de kinderen totaal niet weten hoe het in een restaurant werkt. En dat ze dus helemaal niet gewend zijn om met elkaar aan een tafel te zitten. Dus het viel erg stil omdat ze niet wisten wat ze tegen elkaar moesten zeggen. Ze hebben er van gesmuld. Op een paar na die toch Nsima wouden. De volgende dag was er gala diner voor alle leraren hier en management. Dat liep niet helemaal vlekkeloos. Ik had gisteren de opdracht gegeven om kippen uit de vriezer te halen zodat we vandaag s ochtends de kippetjes konden bereiden. Maar toen ik de keuken in kwam waren ze dat dus vergeten. Het menu is al volgt: 1. Tomato soup 2. Bread crumbt chicken 3. Wafel with banana, pineappel jam and icecream. Nou aangezien de kippen nog ontdooit moesten worden ben ik tomaten soep gaan bereiden. Verse tomaten zijn erg duur op het moment dus zou ik de soep van ketchup gaan bereiden. Bleek dat ze niet genoeg hadden. Dus heb de soep van een beetje ketchup gemaakt en beetje vers. Toen kwamen er in eens lunch gasten binnen. Prima toch…..alleen waren het er 15 en toen begon de ellende. Ineens was het stress en het leek wel of er een bom in de keuken ontploft was. Over al pannetjes doekjes ditjes en datjes enz. Je moest gewoon rotzooi aan de kant schuiven om ergens bij te kunnen. Op een gegeven moment stond ik alleen in de keuken!! Huh waar is iedereen??? Daar stond ik dan in mijn ééntje voor 15 man te koken….in hun rotzooi. Ik werd echt boos, heb alles neer gelegd en ben weg gelopen. Hier ga ik niet aan beginnen. Ben naar de bakkerij gegaan. Op de heen weg kwam ik Joseph tegen, ’’ waar was je ineens in de keuken?’’ oh de bloem was op en ik was het even gaan halen in de bakkerij. ’’ oke veel succes met de 15 gasten’’ zei ik. Maarrrrrrr natuurlijk kon ik het weer niet over mijn hart verkrijgen om boos te blijven en hun in de steek te laten. Dus ben weer terug naar de keuken gegaan. Waar de chaos nog groter was geworden dan toen ik vertrok. Ik vroeg of hij het aan kon. ‘’ ja hoor’’ heb vanaf de zijlijn mee gekeken, en toen vroeg hij toch op een gegeven moment zou je misschien kunnen helpen om de borden op te maken? Dat heb ik maar gedaan. Pffff nadat eindelijk alle gasten weg waren. Ben ik even met Mathilde over dit voorval gaan praten. Gelukkig komt er een vergadering waar iedereen streng word toe gesproken. Want dit kan natuurlijk niet. Er moet dus echt een hoop gebeuren hier in de keuken,om alles recht te krijgen. S avonds was het dus gala diner voor de leraren en management. Ook voor de volwassenen was het erg onwennig. De meeste waren dus nog nooit in een restaurant geweest. Ook mes en vork is heel erg onwennig. Moet eerlijk zeggen dat het me niet meeviel om te koken. In Nederland zou ik 40-50 man met gemak in mijn ééntje kunnen mee geven, zeker met dit menu. Maar ik had geen oven de frituur was te klein voor friet en het keuken personeel snapte het niet helemaal. Aangezien de frituur te klein was had ik weer over friet gemaakt. Maar omdat het schema zo uitliep werden de aardappeltjes erg taai. Gelukkig zijn deze mensen geen verfijnde keuken gewend dus merkten ze er toch niets van. Na afloop kregen ze allemaal een beker en een water koker als cadeau, sommige leraressen moesten van blijdschap huilen. Marcel legde me ook uit dat ze het niet gewend zijn om iets te krijgen. En zo’n water koker is hier erg duur. Erg mooi en leuk dat ze dat dus kregen. Helaas is het paard waar ik eerder over gehad heb met zijn infectie en ziekte gestorven.
05-03-2010
Ik ben de laatste week eigenlijk erg druk met van alles en nog wat geweest. En ben best wel een beetje moe. Dus ben het even een beetje kwijt wat ik deze week allemaal mee gemaakt heb. Ik zit nu in het restaurant te achter mijn note bookie. Er zitten nog wat gasten te kletsen onder het genot van een drankje. Er ontstond een misverstand, één van de receptie medewerker ( ook bediening) wou bijna weigeren om nog een drankje in te schenken omdat ze zouden sluiten. Maar het was pas 21 uur. Moet eerlijk toe geven,dat het een beetje verwarrend is voor ze, omdat buiten op het bordje met de openings tijden aangegeven word dat we open zijn van 6.30 tot 20.30. Maar daar word de keuken mee bedoeld. Volgens mij vonden ze het niet leuk dat ik hier zit en dat ze dus nu langer moeten werken. Maar goed dat is niet mijn probleem. Ik ben op het moment begonnen met het invoeren van voorraad beheer in de computer. Een grote klus, dus daar ben ik voorlopig nog wel even zoet mee. De Nanninga’s vertelde dat misschien dit weekend internet gemaakt wordt hier op het centrum. Dus dat hopen we dan maar.
Tiwonanenge!!!
Djoelan
Romantisch valentijn....of toch niet
6 & 7-02-2010
Zaterdag heb ik voor het eerst mee gekeken in de bakkerij en in de keuken. Hoe ze werken en waar ze tegen aanlopen. Ik moet eerlijk zeggen dat ze in de bakkerij helemaal niet slecht werken. En ze denken al aardig vooruit. Het bestaande recept voor het brood is ook helemaal niet slecht. Het enige wat ik voor nu ga veranderen is dat ik iets meer zout toevoeg .Omdat het brood wat flauw is en iets meer gist om het proces iets te versnellen. Ze kunnen 32 broden tegelijk bakken. Alleen werken ze niet echt logisch. Zodra de broden in de oven gaan, dan pas maken ze weer een nieuw recept voor 32 broden, totdat er uiteindelijk meer dan 200 gebakken zijn.Wat ik ze ga proberen aan te leren is, zodra de broden bijna volrezen zijn, dat ze dan een nieuw recept draaien. En zodra de broden in de oven gaan moeten de volgende dus al weer in de vormen liggen om te rijzen. En zodra de broden de oven uit komen kunnen de nieuwe er al weer gelijk in. Zo krijgen ze er meer gang in
In de keuken moet er meer gedaan worden. Er zijn dingen, die gewoon echt niet kunnen. Ook al is dit Afrika. Zo wordt er met koud water schoon gemaak omdat ze geen warm water hebben. Lekker als er net een complete achterpoot van een rund is uitgesneden en er word alleen een nat doekje over de werkbank heen gehaald. Die zelfde snij plank waar het vlees op gelegen heeft word even af gespoeld en met een natte theedoek, waar aan je al kan zien( en ruiken) dat hij er al even hang, de plank mee droog gemaakt. Om er vervolgens sla op te gaan snijden. Ook denken ze (nog) niet echt logisch na kwa bereiding en vooruit denken. Zo maken ze bijvoorbeeld alles a la minute. Nou zal je denken, dat is toch goed dan heb je het vers. Maar als je besteld kun je rustig een uur of langer wachten tot je het heb. Klein voorbeeldje, beef stew; ze koken het vlees en vriezen het in. Als een gast dat besteld, halen ze dat uit de vriezen en ontdooien ze dat om er vervolgens nog een stoofpot van te maken. Ik heb uit gelegd dat als je de complete stew al maakt en in de juiste porties invriest, hoef je het als een gast dat besteld alleen maar op te warmen vanuit de vriezer. En als ze toch op de stew moeten wachten kunnen ze gelijk de bijgarnituren maken, zodat het een stuk sneller door kan. Ik heb al door dat je ze echt de dingen 1 voor 1 dingen moet uit leggen.
Voordat ik ze verder echt dingen ga aanleren wil ik er voor zorgen dat de keuken voor zo ver kan schoongemaakt wordt. Ik denk dat het beter is om bij het begin te beginnen en vanuit daar verder te gaan. En denk dat een schone keuken wel een goed begin is.
Zondag heb ik een zeer relaxte dag gehad. Heb ontbeten met de dames om vervolgens samen te gaan wandelen. We zijn het matunka centrum uitgelopen en via een zij pad, de berg waar het centrum oplicht, beklommen. Heerlijk was dat. Terwijl ik zo aan het lopen was, miste ik Genius wel erg. We konden ook altijd uren lopen, zo samen.
Maar goed.....
Echt genoten van het uitzicht. Nadat we de top berijkt hadden, besloten we om niet dezelfde weg terug te gaan, maar om via de andere kant van de berg naar beneden te lopen.
Dat was erg leuk, ik liep op een gegeven moment voorop over het wat dicht begroeide pad en zag plots een prachtige spin. Rieneke kreeg het spaans benauwd. Die is bang voor spinnen. Maar de spin was mooi geel met wit en zwart. In een bijzonder web met een soort zigzag vangnetje ofzo tussen zijn pootjes.
Nadat we terug kwamen hebben we geluncht en heb ik botten van die runder achterpoot mee genomen voor de honden. Nou die waren me toch een partij blij. De honden heten trouwens: Torro, Jackie en Mphatso. Torro is de zoon van Jackie en Mphatso is een bejaarde hond van 14 jaar en incontinent. Wat ik vanochtend ook goed gemerkt had. Hij had een grote boodschap achter gelaten in de hal. Hij heeft geen controle meer over zijn blaas spieren, dus hij loopt constant leeg. Arm ding. Ook kan hij dus zijn grote boodschap niet altijd meer ophouden. Torro is echt een vrolijkerd en wil ook graag tegen je aan leunen en dartelt altijd vrolijk rond. Jackie is een lieve teef die graag haar kop tegen je aan wrijft. Nu ik toch over de huisdieren heb. De katten heten Jello en Peretti. Jello is een echte slijmbal. Constant aan het spinnen en tegen je aan het wrijven en kopjes geven. Peretti is wat meer verlegen maar wel lief.
Nadat de honden de laatste vlees restjes van de botten geschraapt hadden en gerust te hebben van al die inspanningen. Ben ik een rondje met ze over het centrum gelopen. Nou dat wouden ze maar al te graag. Gelukkig luisteren ze goed naar me en volgen me keurig. Ook thuis hoef ik alleen maar blijven en waken te zeggen en kan gerust weg gaan zonder ze aan de ketiing te doen.
Het was heerlijk warm met briesje. Aan het eind van de middag ging het weer regenen.
?
?
08-02-2010
Deze dagen heb ik vooral hard mee gewerkt in de bakkerij. Dat betekent dus erg lange dagen. Ik sta om 3.45 uur op en sta 5.00 uur in de bakkeij om deeg te draaien.
Dan moet ik om 6.00 uur weer snel terug naar huis om de honden naar buiten te doen en de apen, papegaaien en om de 3 dagen de vissen eten geven. Dan ga ik weer snel terug naar de bakkerij om weer verder te helpen. Dan word ik om de 3 dagen weg geroepen om te assisteren bij de gewonde ezel met zijn poot. Om schoon gaas en verband aan te brengen. Je kunt trouwens al goed zien dat het help.
Zoals ik al eerder vertelde is Mphatso helaas incontinent. Ik lag al bijna te slapen en hoorde ineens gerommel en geklingel van een etens bak. Ben toch maar even gaan kijken. En ik was er al bang voor, toen ik mijn deur van de slaap kamer open deed werd ik ook hartelijk verwelkomt door een geur die je niet wil ruiken. Hij had dus een grote boodschap gedaan. Toch maar even opgeruimd en weer terug naar bed. In een flits zie ik wat zwarts op de muur terwijl ik terug loop naar mijn slaap kamer.
Een schorpioen. Een heel kleintje. Heb er een foto van gemaakt. Ik heb er verder niet bij na gedacht, maar had het beestje eigenlijk moeten doden. Aangezien ze heel lelijk kunnen steken. De volgende dag vertelde iemand mij ook dat ze hier in Malawi niet echt groot zijn, maar als ze je steken kun je er wel een volle week last van een opgezwollen arm, been of wat dan ook hebben. En het schijnt heel erg pijnlijk te zijn.
Dus de volgende die ik tegen kom, zal kennis maken met de bodem van een pan of mijn schoen.
09-02-2010
In de bakkerij ben ik samen met Chimwemwe Mbale (hoofd bakkerij) kosten berekening aan het maken van het brood en bolletjes.
Een brood recept van 12 kg kost hier K 1912,1 (kwacha is hier de lokale valuta, K 200 = € 1,00) Één recept is goed voor 32 broden; 1912,1: 32= K 59,75. We verkopen het brood voor K 110.
De bolletjes die ze maakte kosten op een recept van 9 kg K 1427. Uit een recept halen we 130 bolletjes van 100 gram, dus; 1427:130= K 10,98.
Ik heb ze een nieuw recept gegeven die smakelijker zijn door er boter in te verwerken in plaats van olie. En wat ook nog iets goedkoper is.
Eén recept van 12 kg kost: K 1727,77. Daar haal ik 160 bolletjes uit van 100 gram. 1727,77:160= K 10,80. Ze worden voor K 30,- per stuk of 10 voor K 250,-
Als inpakkings materiaal gebruiken ze simpele plastic zakjes voor het brood. Kosten: per 500 stuks K 1000( en als er genoeg te verkrijgen is kosten ze K800)
1000:500= K 2,00 per stuk. Voor het brood; 32x2= K 64.
Bolletje worden per 10 verpakt. 16x2= K 32.
Alles is exc. loon en elektrische tijd , dat kan de administratie wel uit rekenen hier.
Na de bakkerij ben ik naar de keuken gegaan. Daar heb ik ze aan een grote schoonmaak gezet. En dat was ook wel nodig ook.
Eerst hebben we in alle kieren, gaten, onder de werkbanken en aanrecht, anti crawler gif gespoten. Ik zal jullie details besparen, wat daar allemaal in paniek uit gekropen kwam.......
Nadat de keuken weer veilig was om weer normaal te kunnen ademen, hebben we flink gepoetst. Ik ga één dezer dagen een schoonmaak rooster maken. voor de dagelijkse schoonmaak, wekelijkse. Zo kunnen ze afvinken en gelijk checken of ze het wel gedaan hebben.
11-02-2010
Ik begin nu te merken dat mijn lichaam om rust vraagt. Ben erg moe. Elke dag om 3.45 uur opstaan breekt je wel een beetje op.
Helaas hebben de mensen in het dorp even geen geld. Dus de bezorger kwam met een hele lading brood terug uit het dorp. Dus heb gezegd tegen Chiwemwe dat we morgen vroeg geen brood gaan bakken. We gaan eerst kijken als de bezorger morgen weer terug komt, hoeveel brood hij verkocht heeft. Aan de hand van dat kunnen we weer nieuwe maken.
Ik kwam er vandaag achter dat er een Valentijn arrangement is. En hebben 8 mensen geboekt. Dat betekent dat we alles in voorraad moeten hebben wat er op het menu staat. Maar goed dit is Malawi. Dus sommige dingen hebben we gewoon niet, of er is heel moeilijk aan te komen. Dus we gaan onze best doen om de mensen die komen toch in de watten te leggen. Vandaag weer geholpen met de ezel. Het gaat steeds beter met hem. Je kan zelfs al weer de aangroei van een nieuw hoefje zien. En ook zijn wond is er mooi aan het genezen. Je moet er wel tegen kunnen, zodra je het verband er af doet, woh wat stinkt dat zeg. Ik hoor mijn moeder al kokhalsen haha. Ik wou dat ik wat antibiotica had voor hem, ter ondersteuning.
Verder ben ik ook gevraagd om mee te helpen met het bekappen van de hoefjes van de geiten en ezels. Maar heb gezegd dat ik het nog nooit gedaan heb, wil best mee kijken en helpen waar het kan. Maar laat het bijschaven en snijden liever over aan iemand die het al kan. Het schoon maken geloof ik wel dat is niet zo moeilijk. Ze vroegen ook mijn nummer zodat ze me konden bellen als er een noodgeval is.
Ik heb het idee dat ze denken dat ik een dieren arts ben of zo, dus als dat ter spraken komt zal ik ze nog wel even duidelijk moeten maken dat ik dat niet ben.
Ik werk mijn blog altijd van te voren uit op mijn notebook. En terwijl ik dit typte schrok ik me werkelijk een ongeluk. Ik zat in de keuken en ineens komt er wat onder de deur uit gekropen. Eerst dacht oh een grote vlinder......maar toen zag ik dat het iets groter was en het op zijn vleugeltjes naar binnen kroop. Toen sloeg hij zijn vleugels uit en vloog in het rond in de keuken. Ik schrok echt. Een grote vleermuis. En aangezien hier ook wel veel rabiës voorkomt kneep ik hem wel een beetje. Dus ging snel de keuken uit. Maar een vleermuis reageert natuurlijk op beweging dus hij vloog zowat tegen me aan. En ik sloeg de deur snel dicht. Maar helaas voor het beestje kwam hij er tussen. Eerst dacht ik hij is dood. Maar toen begon hij te fladderen en hard te piepen. De honden werden ook helemaal gek. Jackie sprong tegen de deur op om te happen. gelukkig kon ik hem op tijd bij zijn halsband pakken en heb de honden even buiten gezet. Ik ben snel iemand van de beveiliging gaan halen om me te helpen. Hij had een groot kap mes bij zich en heeft het beestje gedood.
Morgen ga ik met Joseph(chef keuken) mee boodschappen doen voor Valentijn
12-02-2010
Vandaag kon ik uitslapen tot 5.45, heerlijk. Maar de reden dat ik kon uitslapen was natuurlijk minder leuk. Omdat zoals ik al vertelde, er niet genoeg broden verkocht worden,doordat de mensen even geen geld meer hebben. En ik had gezegd dat we geen brood gaan bakken tot de bezorger weer terug is. Nou had hij weer niet genoeg verkocht. Dus hebben we geen brood gebakken voor de winkels. Wel hebben we koekjes, cake, chocolade muffins en bruin brood gebakken voor het restaurant(ik vond volkorenbloem in de vriezer bij de Nanninga‘s in huis). Oh wat kun je dan blij worden van een snee bruin brood. Als je al 1,5 week alleen maar dag in dag uit wit brood eet. Nu snap ik trouwens ook wat de Nederlandse mensen bedoelde met; het missen van het Nederlandse brood beleg. We eten elke dag suiker, honing of pindakaas op brood.
Trouwens dat had ik volgens mij nog niet verteld. Maar de denkwijze of manier hoe ze naar eten kijken snap ik echt niet.
Het maakt in principe niet uit hoe het echt smaakt als hun maag maar vol is. Oké dat snap ik nog. Maar ze willen alleen maar wit brood eten en geen bruin. Terwijl wit totaal niet vult en bruin wel. Ook moet het er groot uit zien, want dan zal het de maag wel vullen. En oh wee als er een brood even iets anders uit ziet, als de ene kant een klein beetje hoger is dan de andere kan dan willen ze het brood al niet. En wat betreft de zachte bolletjes, die moeten er ook groot uitzien en nu hebben ze ook al weer geklaagd dat de bolletjes niet geel zijn. Aaaaaaaah. Ze willen dat we de bolletjes met gele kleurstof geel maken, want dat ziet er veel lekkerder uit.
Eén van de bakkers vertelde me dat er ooit iemand in Malawi zijn bolletjes geel kleurde. En de mensen hier houden niet van verandering dus als het niet geel is, is het niet goed.
Snappen jullie het nog??
Nou ja, verder heb ik ze dus Goudse moppen laten maken en spritsen. Alleen hebben ze in het Goudse moppen deeg aardbeien smaak stof gedaan. Aardbeien????? Bweh. Dus heb gezegd dat we dat de volgende keer er niet meer in gaan doen.
Zoals eerder gezegd zou ik vandaag boodschappen gaan doen voor Valentijn. Nadat we alles in huis hadden. Heb ik Agnes (receptie/bediening) hartjes laten knippen om op de tafels en vloer te strooien, speciaal voor Valentijn.
13-02-2010
Vandaag weer uit kunnen slapen. De bezorger heeft gelukkig alle broden die over waren kunnen verkopen. Dus kon er weer een serie broden gemaakt worden. Ik heb ze 4 rondes laten maken(128stuks). Omdat Zondag er tussen zit zullen de broden zeer waarschijnlijk wel verkocht worden Maandag. En dan moeten we maar weer kijken hoeveel we moeten maken. Wat erg leuk is voor matunkha, is dat aankomende week 5 dagen lang een zaal verhuurd wordt aan 27 mensen. Die daar gaan vergaderen. Dus het restaurant zal voor frisdrank moeten zorgen en de bakkerij voor muffins en kaneelbroodjes. Vandaag zijn er al een stel gemaakt voor Maandag. Aangezien ze die al in de ochtend nodig hebben. Erg precies is het niet qua gewicht en dus ook niet echt qua kosten. Ze maken een deeg en smeren die in met margarine en bestrooien die weer met kaneelsuiker. Dan wordt het opgerold en in stukken gesneden van 100 gram. En dat laatste is dus erg moeilijk. Want je moet wel heel goed kunnen inschatten en dus op je ogen vertrouwen om steeds op 100 gram te komen. Dus heb ik voorgesteld om het anders te gaan doen. We gaan Zeeuwse bolussen maken. Nou ja zeg maar een soort van, want hier komt er meer kaneel in en we gebruiken rietsuiker. Nu kunnen ze precies stukken deeg afwegen van 100 gram. Maar goed dat zullen we Maandag wel weer zien.
Nou vandaag zouden er dus 4 koppels komen voor het speciale Valentijn arrangement. Er werd mij door de receptie verteld dat ze vandaag dus het menu wouden en ze zouden de 14e(Valentijn) proberen nog een keer het menu te verkopen, omdat ze 2 nachten blijven. Oké dacht ik nou dan hebben we dus niet genoeg ijs. Dus ben ik samen met één van de koks meer ijs gaan halen. Nadat ik terug kwam van het boodschappen doen, ben ik bloemen gaan plukken om mooi in glaasjes te doen voor op de tafels in het restaurant. Nou dat vonden ze wel erg mooi en ze zeiden dat moeten we altijd blijven doen. Het zag er erg leuk uit met al die gekleurde hartjes en bloemen op tafel. Toen ben ik de keuken ingegaan om te helpen en assisteren bij de voorbereiding van het menu.
-verschillende kleine hapjes als vooraf
-tomaten crèmesoep of kipavocado salade
-kip cordon bleu of steak(aangezien we geen beefsteak hadden gebruiken we kipfilet)
-dessert buffet
Dus heb ik ze 5 kipjes laten uitsnijden en al samoosas laten maken. Zeggen ze op een gegeven moment het is nog helemaal niet zeker of de mensen wel komen! Huh? Pardon? Er hebben toch 8 mensen geboekt? Ja maar dan is het nog niet zeker of ze wel komen! Wat? Dus we zijn nu voor niets aan het voorbereiden? Ja denk het wel. Waaaaaaaah mijn bloed begon even te koken.
Oké weer iets geleerd over de mensen hier in Malawi. De receptie snapte er ook niet van. Ze hadden bevestigd dat ze zouden komen. ?
14-02-2010
De mensen die geboekt hebben zijn nog altijd niet gekomen. Dus hebben we voor niets zoveel ingekocht en het restaurant mooi gemaakt voor Valentijn.
Heb vandaag weer het verband van de ezel verwisseld en zag tot mijn grote vreugde dat de wond echt super goed aan het genezen is. Het hoefje komt nu echt goed door en begint heel langzaam zijn pootje weer te omsluiten. Heb ze wel even duidelijk gemaakt dat ik geen dierenarts ben. Ze dachten dus inderdaad dat ik dat wel was. Maar als er iets is wouden ze wel graag met mij overleggen. Nou ja oké, dat kan natuurlijk altijd.
De dames zijn dit weekend er lekker op uit gegaan. Ze zijn naar lake Malawi gegaan. Gelukkig kwamen ze rond 19 uur weer veilig maar wel moe en toch zeer voldaan weer thuis. En als ik de foto's moet geloven, moet het zeker een mooi plekje zijn waar ze zijn geweest, erg mooi. Wie weet kom ik er ook nog eens.
15-02-2010
Vandaag weer wat vroeger begonnen in de bakkerij om 5.30 uur. We hebben eerst 3 rondes brood gemaakt(96). En tussen de 3e en 4e ronde heb ik ze dus de bolussen laten maken. Ze zijn op zich wel goed gelukt en zeker qua grote als je even als een Malawiër denkt. Alleen wat ik vergeten was, is dat de boter die ze hier dus gebruiken gezouten is. Voor ons Nederlanders zou de smaak prima zijn. Alleen omdat de Malawiër van zoet houden, vonden ze dit iets aan de zoute kant. Dus we gaan het recept weer aanpassen door het zout te verminderen en meer suiker te gebruiken.
De kostprijs is best aan de hoge kant door de hoeveelheid suiker en kaneel. Alleen als dit aanslaat, dan hebben we best veel winst op de cinnamon buns zoals ze die hier noemen.
Verder heb ik vandaag de kosten berekeningen op mijn notebookje opgeslagen en netjes berekend. Hoop dat de boekhouders er blij mee zijn hier.
Zoals jullie zien krijgen jullie een hoop tekst in één keer, maar heb nog altijd geen internet hier. En ook geen tijd gehad om naar het internet café te gaan. Hoop dat dit snel zal veranderen met de terug komst van de familie Nanninga.
16-02-2010
Zoals jullie zien kon ik eindelijk weer eens naar het internet café. Vandaag hebben we in de bakkerij weer brood gemaakt zoals gewoonlijk. Alleen moeten we nog steeds rekening houden met het aantal. De mensen hebben nog altijd niet veel geld. Zodra de tabak, die ze hier veel verbouwen, van het land is en gedroogd is. Kunnen ze het veropen en zullen de mensen voorlopig ook wel weer even genoeg geld hebben.
Verder heb ik weer een serie bolussen gemaakt. Ze zijn beter dan gisteren. Alleen die oven daar moet je echt mee gaan spelen. Met de temperaturen. Moet daar mee nog steeds een goede weg zien te vinden.
Ze zijn in de keuken echt goed bezig. Ik heb een schoonmaak rooster gemaakt. Ik kwam de keuken binnen en de chef liet me trots zien wat hij al had schoongemaakt. Alleen moet ik het toch nog even veranderen. Ze werken namelijk met een ochtend ploeg en met een middag/avond ploeg. Dus ga het rooster even veranderen zodat het verdeeld wordt over de diensten. Ook gaan we deze week het menu al veranderen. Ik ga met het management overleggen of we meer traditionele gerechten kunnen gaan voeren ipv veel Europese gerechten.
Aangezien er wat klachten zijn geweest dat de toeristen dat thuis ook wel kunnen eten. En ook de plaatselijke bewoners stellen het erg op prijs als we wat meer lokaal ingrediënten gaan gebruiken. Heb al voorgesteld om binnen kort een bokje te gaan slachten zodat we geitenvlees kunnen gebruiken. En ook zou de chef heel graag meer invloed willen hebben op de menu kaart. Aangezien dat hij dat nog nooit heeft gehad. Hoop dat ik het voor elkaar kan krijgen. Maar dat moet vast wel lukken.
Zodra het me lukt om wat foto´s te uploaden, houden jullie die nog van me tegoed.
Tiwonanenge!!!
Djoelan
?
?
?
?
?
?
?
Veilig aangekomen en eerste dagen
03-02-2010
Nou dinsdag was het dan zo over. En moet eerlijk zeggen dat ik toch wel erg spannend vond. Maar met een gezonde spanning en daar is niets mis mee.Helaas was mijn moeder ziek geworden en kon niet mee naar schiphol. Na afscheid te hebben genomen van mijn vader, zus en haar vriend,ging het dan nu toch echt gebeuren.
Zoals jullie misschien al gelezen hadden reis ik met twee mede vrijwilligers naar ‘'Het Matunkha center. Twee erg leuke meiden die de SPH opleiding volgen en voor hun afstudeer opdracht in Malawi gaan mee werken en helpen. Om de kinderopvang te onderzoeken en waar het kan hun adviezen bij te dragen. Ik zat in het vliegtuig bij het raam naast een Keniaan en werd gelijk geconfronteerd met de bijhorende lucht. Bweh, daar zal ik de komende tijd echt aan moeten wennen, die typisch Afrikaanse mensen lucht.
Aangezien we in de avond/nacht vlogen. Had ik gehoopt, dat ik in het vliegtuig wel wat zal slapen, maar dat lukte maar niet. Nadat ik eindelijk wat in slaap viel, gingen alle lichten al weer aan in het vliegtuig, we gingen bijna landen.
Ik keek uit het raam en zag de Afrikaanse zon langzaam opkomen. Het nachtelijke donker was met een prachtige donker rode, gele en paarse gloed gescheiden van de aarde.
Maar goed, we kwamen 6.00 uur plaatselijke tijd in Kenia aan, dat was dus bij jullie 5.00 uur. Op schiphol ontstond er trouwens nog even verwarring omdat de incheck dame die mijn bagage incheckte, zei dat we onze bagage zelf moesten over zetten op het vliegveld van Kenia op de band naar Lilongwe-Malawi. Nou stond Lotte, oh die twee meiden heten trouwens Lotte en Rieneke, in een andere rij. En die incheck dame zei tegen haar dat de bagage automatisch zal over gaan naar Malawi. Dus we hoopte dat het maar goed zou gaan met alle bagage. Op het vliegveld van Nairobi moesten we dus over stappen. Daar in een veels te kleine ruimte moesten mijn hand bagage weer door de röntgenapparaat heen en terwijl ik door het detectie poortje loop begint hij te piepen. Dus kon weer terug en moest mijn schoenen uit doen. Gelukkig nou bleef hij stil.
In de wachtruimte konden we nog ruim 1,5 uur wachten.
Nou daar zaten we dan eindelijk in het vliegtuig naar Malawi. Ik zat naast een Afrikaanse dame die op doortocht naar Zambia was, om een vriendin op te zoeken. Leuk om kennis gemaakt te hebben. Moest wel even schakelen naar het Engels. Na ruim een uur gevlogen te hebben gingen we dan eindelijk in Lilongwe( de hoofdstad van Malawi) landen. Wat is alles prachtig groen hier en ontzettend benauwd. Maar die warmte vind ik echt heerlijk.
Eenmaal uit het vliegtuig werden we door een pendel bus opgehaald. Bij binnenkomst werd ik zoals ik al dacht beter doorgelicht dan de dames. Ze keken mijn paspoort wel tig keer na en mijn inentings boekje werd door een meneer in een witte doktors jas goed doorgekeken. Terwijl de dames gewoon konden doorlopen.
Goed ik kwam er door. Toen moeste we nog een visum papiertje in vullen en toen door de douane. De dames kregen zo een stempel. En jahoor, ik werd natuurlijk weer helemaal ondervraagt wat ik hier kwam doen enz.
Ook hier kwam ik uiteindelijk gelukkig door. Oké, nu was het even spannend bij de bagage band of de bagage dus ook daad werkelijk automatisch was overgezet op onze vlucht.Maar gelukkig kwamen daar al onze koffers aan. Een maal alle koffers op een karretje gezet te hebben gingen eindelijk naar de uitgang.Alleen moest ik natuurlijk weer tegen gehouden worden en moest één van de koffers opgemaakt worden. En ik maakte een koffer open. Tot mijn grote schrik was dit nou net de verkeerde koffer. Daar zatenmijn koks messen in. Gelukkig pakte hij alleen een koksjasje en vroeg of ik een doktor was.
En wat die spuitmondjes waren.
Ik zei heel eerlijk dat ik in Malawi voor vakantie ben en dat ik wat restaurant spullen lever, aan het toerisme centrum waar ik verblijf.
Oke dan was het goed zei hij. Eindelijk konden we dan echt naar de uitgang.
En daar werden we opgewacht door Mathilde, dat is de vrouw van de directeur van het Matunkha center.
04-02-2010
Vandaag werd ik na een redelijk goede nachtrust wakker zonder enig besef van tijd. Het was al 9.00 uur. Het is erg regen achtig vandaag. Lijkt Nederland wel. Alleen is het hier heerlijk warm. En nu kon ik ook echt goed het centrum bekijken en zien. Mathilde heeft ons een rondleiding gegeven.
Het is hier echt werkelijk prachtig. Zo groen en allerlei mooie tropische planten en bloemen. En het centrum is echt gaaf. Over alles is nagedacht. Zelfs de stenen voor de huisjes en gebouwen worden allemaal zelf gemaakt. Helaas valt de elektrische tijd wel veel uit. En dat is soms echt een probleem. Als er bijvoorbeeld brood gebakken word en de elektrische tijd valt uit. Tja dan mislukt het brood ook. Dat kan dus weg gegooid worden en lopen ze dus het geld wat voor inkomst moet zorgen mis. Er moeten generators komen, maar daar is geen geld voor.
Verder heb ik vandaag al gelijk een eerste vergadering gehad. En ben er wel achter gekomen dat er genoeg te doen is.
Ook krijg ik best wel veel verantwoording. De komende weken zijn Mathilde en Bert weg naar Kenia om hun jongste dochter op te zoeken die daar op kostschool zit. Ik pas op hun huisdieren en moet alle sleutels in ontvangst nemen van de werknemers hier na het einde van de werkdag. Zo kan ik ook gelijk controleren of ze op tijd zijn. De komende weken ga ik de keuken en bakkerij observeren. Tevens ben ik tijdens de afwezigheid van Mathilde, ook gelijk het aanspreek punt voor de keuken en bakkerij als ze iets niet snappen en als ze er bijvoorbeeld met gasten niet uitkomen. En met het helpen van recepten. Maar dat zal vast wel goed komen..
De komende weken zal ik ook gebruiken om wat dingen uit te proberen voor nieuwe gerechten.En schema's maken voor een schoonmaak plan. Ook ben ik tijdens de introductie min of meer ook als dieren health care verzorger geïntroduceerd. Mag dus ook de zieke dieren verzorgen. Mijn dag zal al vroeg beginnen, half 6 s´ochtends in de bakkerij daarna de dieren en s´avonds in het restaurant. Dus heb gelijk al genoeg te doen.
Helaas kreeg Mathilde vanochtend te horen dat haar moeder is overleden. Dus vliegen ze voor de begrafenis naar Nederland. Haar moeder was al ernstig ziek en dement. Het kwam dus niet onverwachts.
05-02-2010
Vandaag was het echt prachtig weer en warm! Elke ochtend word er een ochtend bijeenkomst gehouden met de school kinderen.
Terwijl ik er heen liep hoorde ik het vrolijke kinder gezang al in de verte.Echt heel erg leuk om al die kinderen te horen dansen en zien dansen.Er werd een toneel stukje opgevoerd door ‘'theMatunkha home theater'' erg leuk De tuin man een vrouw van de security en nog iemand voerder een toneel stuk voor de kinderen op.Wat ik er van heb kunnen volgen, ging het over iemand die een wit voetje bij de baas ging halen en roddelde over zijn collega's.
Het werd erg leuk op gevoerd en was terplekke geïmproviseerd. Het moraal van het verhaal; was dat je niet moet roddelen en gewoon eerlijk werken. Erg leuk
Verder heb ik vandaag al mee geholpen bij een zieke ezel. Hij was aangereden door een auto. En miste een hoef.
Zijn pootje is verbonden en ontsmet met betadine. Om de 3 dagen moet zijn verband verschoond worden. Wat ook een taak van mij gaat worden om daar bij te helpen.
Voor de rest heb ik nu de verantwoording over de keuken en bakkerij. De komende weken zal ik veel observeren. Ook is er een nieuwe menu kaart gemaakt, maar dat gaat me denk ik niet lukken om dat al zo snel er in te krijgen. Dus dat komt wel na 2 weken denk ik.
Hoop dat jullie zo een beetje op de hoogte zijn van de eerste dagen die ik heb gehad. Helaas is er geen internet op het moment in het centrum. Dus dit heb ik via een internet café verstuurd. Dus kan mijn blog niet altijd goed bij houden. Maar wanneer het kan zal ik het doen.
Groetjes en liefs,
Djoelan
Veilig aangekomen en eerste dagen
03-02-2010
Nou dinsdag was het dan zo over. En moet eerlijk zeggen dat ik toch wel erg spannend vond. Maar met een gezonde spanning en daar is niets mis mee.Helaas was mijn moeder ziek geworden en kon niet mee naar schiphol. Na afscheid te hebben genomen van mijn vader, zus en haar vriend,ging het dan nu toch echt gebeuren.
Zoals jullie misschien al gelezen hadden reis ik met twee mede vrijwilligers naar ‘'Het Matunkha center. Twee erg leuke meiden die de SPH opleiding volgen en voor hun afstudeer opdracht in Malawi gaan mee werken en helpen. Om de kinderopvang te onderzoeken en waar het kan hun adviezen bij te dragen. Ik zat in het vliegtuig bij het raam naast een Keniaan en werd gelijk geconfronteerd met de bijhorende lucht. Bweh, daar zal ik de komende tijd echt aan moeten wennen, die typisch Afrikaanse mensen lucht.
Aangezien we in de avond/nacht vlogen. Had ik gehoopt, dat ik in het vliegtuig wel wat zal slapen, maar dat lukte maar niet. Nadat ik eindelijk wat in slaap viel, gingen alle lichten al weer aan in het vliegtuig, we gingen bijna landen.
Ik keek uit het raam en zag de Afrikaanse zon langzaam opkomen. Het nachtelijke donker was met een prachtige donker rode, gele en paarse gloed gescheiden van de aarde.
Maar goed, we kwamen 6.00 uur plaatselijke tijd in Kenia aan, dat was dus bij jullie 5.00 uur. Op schiphol ontstond er trouwens nog even verwarring omdat de incheck dame die mijn bagage incheckte, zei dat we onze bagage zelf moesten over zetten op het vliegveld van Kenia op de band naar Lilongwe-Malawi. Nou stond Lotte, oh die twee meiden heten trouwens Lotte en Rieneke, in een andere rij. En die incheck dame zei tegen haar dat de bagage automatisch zal over gaan naar Malawi. Dus we hoopte dat het maar goed zou gaan met alle bagage. Op het vliegveld van Nairobi moesten we dus over stappen. Daar in een veels te kleine ruimte moesten mijn hand bagage weer door de röntgenapparaat heen en terwijl ik door het detectie poortje loop begint hij te piepen. Dus kon weer terug en moest mijn schoenen uit doen. Gelukkig nou bleef hij stil.
In de wachtruimte konden we nog ruim 1,5 uur wachten.
Nou daar zaten we dan eindelijk in het vliegtuig naar Malawi. Ik zat naast een Afrikaanse dame die op doortocht naar Zambia was, om een vriendin op te zoeken. Leuk om kennis gemaakt te hebben. Moest wel even schakelen naar het Engels. Na ruim een uur gevlogen te hebben gingen we dan eindelijk in Lilongwe( de hoofdstad van Malawi) landen. Wat is alles prachtig groen hier en ontzettend benauwd. Maar die warmte vind ik echt heerlijk.
Eenmaal uit het vliegtuig werden we door een pendel bus opgehaald. Bij binnenkomst werd ik zoals ik al dacht beter doorgelicht dan de dames. Ze keken mijn paspoort wel tig keer na en mijn inentings boekje werd door een meneer in een witte doktors jas goed doorgekeken. Terwijl de dames gewoon konden doorlopen.
Goed ik kwam er door. Toen moeste we nog een visum papiertje in vullen en toen door de douane. De dames kregen zo een stempel. En jahoor, ik werd natuurlijk weer helemaal ondervraagt wat ik hier kwam doen enz.
Ook hier kwam ik uiteindelijk gelukkig door. Oké, nu was het even spannend bij de bagage band of de bagage dus ook daad werkelijk automatisch was overgezet op onze vlucht.Maar gelukkig kwamen daar al onze koffers aan. Een maal alle koffers op een karretje gezet te hebben gingen eindelijk naar de uitgang.Alleen moest ik natuurlijk weer tegen gehouden worden en moest één van de koffers opgemaakt worden. En ik maakte een koffer open. Tot mijn grote schrik was dit nou net de verkeerde koffer. Daar zatenmijn koks messen in. Gelukkig pakte hij alleen een koksjasje en vroeg of ik een doktor was.
En wat die spuitmondjes waren.
Ik zei heel eerlijk dat ik in Malawi voor vakantie ben en dat ik wat restaurant spullen lever, aan het toerisme centrum waar ik verblijf.
Oke dan was het goed zei hij. Eindelijk konden we dan echt naar de uitgang.
En daar werden we opgewacht door Mathilde, dat is de vrouw van de directeur van het Matunkha center.
04-02-2010
Vandaag werd ik na een redelijk goede nachtrust wakker zonder enig besef van tijd. Het was al 9.00 uur. Het is erg regen achtig vandaag. Lijkt Nederland wel. Alleen is het hier heerlijk warm. En nu kon ik ook echt goed het centrum bekijken en zien. Mathilde heeft ons een rondleiding gegeven.
Het is hier echt werkelijk prachtig. Zo groen en allerlei mooie tropische planten en bloemen. En het centrum is echt gaaf. Over alles is nagedacht. Zelfs de stenen voor de huisjes en gebouwen worden allemaal zelf gemaakt. Helaas valt de elektrische tijd wel veel uit. En dat is soms echt een probleem. Als er bijvoorbeeld brood gebakken word en de elektrische tijd valt uit. Tja dan mislukt het brood ook. Dat kan dus weg gegooid worden en lopen ze dus het geld wat voor inkomst moet zorgen mis. Er moeten generators komen, maar daar is geen geld voor.
Verder heb ik vandaag al gelijk een eerste vergadering gehad. En ben er wel achter gekomen dat er genoeg te doen is.
Ook krijg ik best wel veel verantwoording. De komende weken zijn Mathilde en Bert weg naar Kenia om hun jongste dochter op te zoeken die daar op kostschool zit. Ik pas op hun huisdieren en moet alle sleutels in ontvangst nemen van de werknemers hier na het einde van de werkdag. Zo kan ik ook gelijk controleren of ze op tijd zijn. De komende weken ga ik de keuken en bakkerij observeren. Tevens ben ik tijdens de afwezigheid van Mathilde, ook gelijk het aanspreek punt voor de keuken en bakkerij als ze iets niet snappen en als ze er bijvoorbeeld met gasten niet uitkomen. En met het helpen van recepten. Maar dat zal vast wel goed komen..
De komende weken zal ik ook gebruiken om wat dingen uit te proberen voor nieuwe gerechten.En schema's maken voor een schoonmaak plan. Ook ben ik tijdens de introductie min of meer ook als dieren health care verzorger geïntroduceerd. Mag dus ook de zieke dieren verzorgen. Mijn dag zal al vroeg beginnen, half 6 s´ochtends in de bakkerij daarna de dieren en s´avonds in het restaurant. Dus heb gelijk al genoeg te doen.
Helaas kreeg Mathilde vanochtend te horen dat haar moeder is overleden. Dus vliegen ze voor de begrafenis naar Nederland. Haar moeder was al ernstig ziek en dement. Het kwam dus niet onverwachts.
05-02-2010
Vandaag was het echt prachtig weer en warm! Elke ochtend word er een ochtend bijeenkomst gehouden met de school kinderen.
Terwijl ik er heen liep hoorde ik het vrolijke kinder gezang al in de verte.Echt heel erg leuk om al die kinderen te horen dansen en zien dansen.Er werd een toneel stukje opgevoerd door ‘'theMatunkha home theater'' erg leuk De tuin man een vrouw van de security en nog iemand voerder een toneel stuk voor de kinderen op.Wat ik er van heb kunnen volgen, ging het over iemand die een wit voetje bij de baas ging halen en roddelde over zijn collega's.
Het werd erg leuk op gevoerd en was terplekke geïmproviseerd. Het moraal van het verhaal; was dat je niet moet roddelen en gewoon eerlijk werken. Erg leuk
Verder heb ik vandaag al mee geholpen bij een zieke ezel. Hij was aangereden door een auto. En miste een hoef.
Zijn pootje is verbonden en ontsmet met betadine. Om de 3 dagen moet zijn verband verschoond worden. Wat ook een taak van mij gaat worden om daar bij te helpen.
Voor de rest heb ik nu de verantwoording over de keuken en bakkerij. De komende weken zal ik veel observeren. Ook is er een nieuwe menu kaart gemaakt, maar dat gaat me denk ik niet lukken om dat al zo snel er in te krijgen. Dus dat komt wel na 2 weken denk ik.
Hoop dat jullie zo een beetje op de hoogte zijn van de eerste dagen die ik heb gehad. Helaas is er geen internet op het moment in het centrum. Dus dit heb ik via een internet café verstuurd. Dus kan mijn blog niet altijd goed bij houden. Maar wanneer het kan zal ik het doen.
Groetjes en liefs,
Djoelan
Brrrr laatste dagje kou hier
Hallo allemaal,
Hier nog even een laatste berichtje uit Nederland van mij
Zoals jullie waarschijnlijk wel weten, ga ik daar in het restaurant en debakkerij helpen. Ikzelf ben lid van het ´´Koksgilde Nederland´´ en had hun een mailtje gestuurd met de vraag of ze mij aan wat kleding en wat spulletjes konden helpen. Tot mijn grote verbazing en dus juist heel veelvreugde hadden ze dat heel serieus opgepakt. En hebben ze mijn berichtje naar ALLE koksgilde leden gestuurd. Kreeg dan ook afgelopen week vanuit het hele land erg leuke reacties. En heb nu genoeg kleding. Ik ben zelfs door grote bedrijven als ´´Zeelandia´´ en ´´Callebaut´´ gesponsord met bakkerij attributen. En krijg van een ROC uit Hilversum nog messen sets. Echt super gaaf!!
Inmiddels zijn alle koffers ingepakt.Dat was zoals jullie misschien wel begrijpen, weleven passen, meten en wegen met al die kleren en spullenmaar dankzij een heel erg handige moeder die wel oog heeft voor inpakken, kan toch bijna alles mee.
Ook via deze weg wil ik iedereen die mij financieel ondersteund en een gift heeft gedaan,heel erg bedanken. Misschien is ´´bedankt´´ een klein woordje. Maar heeft een grote betekenis voor mij.
Heb vernomen dat er op dit moment geen internet is in het Matunkha center. En voor internet naar de stadMzuzu moet. Ze zijn er wel mee bezig om weer internet te krijgen in het centrum.Dat zal wel een stuk makkelijker zijn om mijn blog bij te houden. Iniedergeval ga ik mijn best doen om jullie zo goed mogelijk op de hoogte te houden.
Vind het toch wel spannend hoor, maar heb er echt heel veel zin in. Gelukkig reis ik niet alleen.....God zal met me mee gaan.
Hoewel al die sneeuw prachtig was en nog steeds is, ben ik toch wel heel stiekem blij dat ik naar de warmte ga.
Voor nu tot ziens allemaal en hoop dat ik gauw Monire mose(Hallo allemaal), kan zeggen
Groetjes Djoelan
Gelukkig nieuw jaar!
Hallo allemaal,
Als allereerst een gelukkig nieuwjaar iedereen!!!! En bijdeze ook mijn eerste update op mijn blog.
Er is een vertrekdatum bekent. Mijn reis/avontuur begint op 2 februari. Dan zal mijn vliegtuig vertrekken vanaf schiphol naar Nairobi, dat is de hoofdstad van Kenia. Vanuit daar vlieg ik naar Lilongwe, de hoofdstad van Malawi. De vliegreismet overstappen zal ongeveer 12 uur duren.
Ik reis samen met twee mede vrijwilligers,Zij gaan voor hun afstuderen(SPH) de zorg voor de wezen opvang en thuisonderzoeken enadviezen bijdragen.
In Lilongwe zullen we opgehaald worden en vertrekken we naar het ''Matunkha center'' in Rumphi. Dat zal een reis van ongveer 5 uur zijn. Al met al zullen we ruim 17 uur onderweg zijn voordat ik mijn koffer neer kan laten ploffen.
Spannend!! Maar heb er erg veel zin in. Hoop jullie zo goed mogelijk op de hoogte te houden via mijn site hier.Laat gerust een berichtje achter. Maar jullie kunnen me natuurlijk ook prive mailen. Helaas staat er op de flyer een typfout in mijn mail adres. Het juiste adres moet zijn: [email protected]
Groetjes,
Djoelan